Festivais de Teatro

Hai agora dez anos tiven a oportunidade de asistir a unha representación teatral inesquecible : Medea , de Eurípides , e o marco foi o Teatro de Mérida. Non se trataba dunha compañía de teatro profesional pero a protagonista fixo un traballo espléndido que conseguiu que aplaudiramos ata fartarnos, alumnos e profesores.

Ata o día 30 de agosto e coincidindo co 75 Aniversario do Festival de Mérida, imos ter a oportunidade de achegarnos ó Teatro clásico, que ten a virtude de sorprendernos sempre. Podemos atopar máis información en http://www.festivaldemerida.es/

Sen saír da nosa comunidade autónoma, temos tamén dúas grandes citas en Ribadavia e en Cangas. Mela Casal e María Bouzas farán de pregoeiras. Podemos destacar en Cangas as Xornadas sobre Mulleres nas Artes Escénicas ( quinta edición) ou Rotas, de Pífano Teatro. En Ribadavia ,Teatro en el aire presenta La piel del agua,unha representación á que só poderán asistir mulleres. Podemos consultar o Programa en www.ribadavia.net/gal/festas/mostra_teatro e en www.delmorrazo.com/tribuna/mostra_de_teatro.htlm

. Fontes consultadas:

- La Voz de Galicia ( lunes, 23 de junio del 2008).

- El País, Babelia ( número 866) ( sábado,28 de junio del 2008).

Novas sobre a Terra

Iniciamos hoxe unha nova sección no noso blog presidida polo tema fundamental do Medio Ambiente e o seu coidado. Tentaremos chamar a atención sobre todas aquelas novas que poidan ser de interese xeral e que sirvan para concienciarnos da importancia da Natureza nas

nosas vidas e na das xeracións futuras.

Nestas páxinas de Internet podemos atopar información sobre a pesca:

- http://www.oceana.org/sp/europa/campanas/

-http://www.earthoce/an.tv/series/whalesmed-part3-esp.html

- www.ecologistasenccion.org/spip.php?rubrique385

- http://oceans.greenpeace.org/es/our-oceans

- http://ec.europa.eu/fisheries/index-es.htm

- www.ieo.es/inicial.htm

Das 25 cidades máis poboadas do planeta, con todos os problemas de contaminación ambiental, tráfico, enfermidades respiratorias, etc... derivadas da situación, saberiades dicir cales son as que ocupan os tres primeiros postos na lista? Aquí tendes tres posibilidades:
- 1.-Pekín, Bos Aires e Londres.

- 2.- Tokio, Seúl e C. de México.

- 3.- Osaka, Os Ánxeles e Bombay.

A Fundación Wild Wonders vai levar a cabo unha gran exposición fotográfica da fauna e da flora europeas que contará con máis de 15.000 imaxes. O noso país terá un gran protagonismo . Esta mostra durará 14 meses e poderá verse en Internet. As fotografías irán aparecendo na seguinte páxina : http://www.wild-wonders.com/

.Fonte consultada:
El País, Tierra .Mensual de Medio Ambiente. Junio de 2008. Número 15 ( Sábado, 21 de junio de 2008).

La vida en las aulas

Agora que xa o curso remata, definitivamente, imos falar dun libro que ten como tema principal a vida académica e todo o que iso conleva : os exames, as clases, os profesores, os alumnos... Leva por título "La vida en las aulas" e consta de máis de cen textos literarios, en prosa e en verso, nos que quizais algún de nos poida verse retratado dalgún xeito.

O libro aparece dividido en doce partes ( "Memoria de la escuela", "Maestros y maestras", "La vida en las aulas", "Compañeros, colegas, camaradas"...) e recolle textos de autores clásicos e contemporáneos ( A. Machado, "Azorín", Elvira Lindo, Quim Monzó, José Saramago e moitos outros). Todos eles foron recopilados por Carlos Lomas que explica, ó principio do libro, cales foron os principais criterios que seguiu na súa escolla.

Transcribo, a continuación, unha cita das páxinas iniciais da obra:

" La escuela es ese lugar donde se aprenden y olvidan cosas, donde se aprueban y suspenden exámenes, donde se difunden algunos saberes y donde se adquieren algunos hábitos y normas. (...) Es, en fin, en ese escenario de la vida cotidiana donde se castiga a unos y se premia a otros, donde se hacen amigos y enemigos, donde uno se conjura junto a los camaradas y se enfrenta a los adversarios, y donde niños y niñas escriben y leen, alborotan y enmudecen, saltan y juegan, alzan la mano, hacen cola, afilan los lápices, se enamoran y viven durante la mayor parte de su infancia y adolescencia, de lunes a viernes, les guste o no.

(...) Quizá por todo ello la escuela ha sido y es uno de los territorios privilegiados de la memoria".

La vida en las aulas.

Carlos Lomas (edición).

Ed.Paidós, 475 páx.

Last orders

Varios amigos reúnense nun pub para cumplir as derradeiras vontades de Jack (Michael Caine). As súas cinzas deben ir parar ó mar dende a ponte de Margate.

Vince, o seu fillo, leva no seu coche a Ray, Lenny e Vic, os mellores amigos do seu pai e xuntos emprenden o camiño.

A película trata de dar resposta a moitas preguntas que se plantexan: o lugar elixido, a venda da carnicería de Jack, a negativa de Amy, a súa muller, a participar nesta viaxe... A historia, pouco a pouco, vai reconstruíndose por medio de flashbacks que deixan saír á luz moitos aspectos que estaban ocultos: o rexeitamento mostrado por Jack a súa filla, June, que só é visitada pola súa nai durante décadas, a relación entre Ray e Amy, a conciencia de perdedor de Lenny... E, no tempo da viaxe, as pezas van recompoñéndose e, cada un vai lembrando os bos e os malos momentos vividos tratando de asumilos para poder seguir levando a súa vida.

.Título:Last orders (Fred Schepisi,2001)

Viaxes en Internet

Seguramente dediquemos unha parte das nosas vacacións de verán a viaxar, aínda que moitas veces, á hora de buscar información sobre un lugar determinado, poden xurdir unha morea de dúbidas relacionadas cos itinerarios, as mellores ofertas... Internet ofrécenos moitísimas páxinas web onde atopar información e organizar as nosas escapadas.

En XL Semanal, http://www.laguiatv.com/ correspondente ó número 1077, do 13 ó 19 de xuño do 2008, Sergio Muñoz escribe un artigo titulado "National webgraphic", no que fai unha serie de recomendacións sobre este tema.

No primeiro apartado do seu artigo, INFÓRMATE, aconséllanos consultar varias guías de viaxes para organizar todo en condicións. Recomenda tres páxinas web:

- http://www.fodors.com/ (en inglés)

- http://www.lonelyplanet.es/
- http://www.guiamundialdeviajes.com/

No segundo apartado, NO TE PIERDAS, lémbranos dúas páxinas para consultar mapas:

- www.nationalgeographic.com/xpeditions
- www.lib.utexas.edu/maps/

E, na terceira parte do seu artigo, OTROS DICEN, invítanos a coñecer as opinións doutros viaxeiros/-as:

- http://www.viajered.com/

- http://www.cuentatuviaje.net/

- http://www.euroviajex.com/

Recomendacións para o verán (2)

Ademais de recomendar lecturas ou de lembrar que o verán é tan boa época do ano como calquera outra para dedicarlle algún tempo á cultura, en xeral, propoñémosvos hoxe unha serie de títulos de películas clásicas e actuais para que as poidades disfrutar nestas datas.

. Cine clásico :

- "Lawrence de Arabia" (David Lean,1962).

- "Lo que el viento se llevó" (V. Fleming,1939).

- "Ciudadano Kane" (Orson Welles,1941).

- "La diligencia" (John Ford,1939).

- "Casablanca" ( Michael Curtiz, 1942).

- "Atraco perfecto" (Stanley Kubrick,1956).

- "Adiós a las armas" (Franz Borzage,1932).

- "Viridiana" (Luis Buñuel,1961).

- "El verdugo" (Luis García Berlanga,1963).

-"El sabueso de los Baskerville" (Terence Fisher,1959).

- "El hombre que sabía demasiado" (Alfred Hitchcock,1956).

- "Juan Nadie" (Frank Capra,1941).

- "La muerte tenía un precio" (Sergio Leone,1965).

. Cine contemporáneo :

-" La lengua de las mariposas" (José Luis Cuerda, 1999).

- "La boda del Monzón" (M. Nair,2001).

- "Te doy mis ojos" (Icíar Bollaín,2003).

- "Las horas" (Stephen Daldry,2003).

- "Antes que anochezca" (Julián Schnabel,2000).

- "Mystic River" (Clint Eastwood,2003).

- "El Pianista" (Roman Polanski,2002).

* Todas as películas mencionadas están na biblioteca.

Recomendacións para o verán

Nestes derradeiros días do curso académico 2007/2008, a biblioteca lémbravos que nos seus andeis hai moito material co que encher as tardes do verán. Podedes levar 3 libros como máximo e o prazo para retiralos remata o día 19 de xuño.

Aquí tedes algunhas recomendacións. Son libros de aventuras moi coñecidos e seguramente xa teñades lido algúns deles.

- "La isla del tesoro" de Robert Louis Stevenson (Ed. Anaya).
- "La flecha negra" de Robert Louis Stevenson (Ed. Anaya).
- "Las aventuras de Tom Sawyer" de Mark Twain (Ed.Anaya).
- "Las aventuras de Huckleberry Finn" de Mark Twain (Ed. Anaya).
- "Un ianqui na corte do rei Arturo" de Mark Twain (Ed. Xerais).
- "O corsario negro" de Emilio Salgari (Ed. Xerais).
- "Robinson Crusoe" de Daniel Defoe (Ed.Xerais).

-"De la Tierra a la Luna" de Jules Verne (Ed. Anaya).

- "Miguel Strogoff" de Jules Verne (Ed. Anaya).

- "La esfinge de los hielos" de Jules Verne (Ed. Anaya).

- "La vuelta al mundo en 80 días" de Jules Verne (Ed. Anaya).

- "Viaxe ó centro da terra" de Jules Verne (Ed. Xerais).

- "Libro de las maravillas" de Marco Polo (Ed.Anaya).

- "Los viajes de Gulliver" de Jonathan Swift (Ed. Anaya).

- "O derradeiro dos mohicanos" de James Fenomire Cooper (Ed.Xerais).

Se preferides libros de misterio, intriga ou terror, temos, entre outros títulos, os seguintes :

- "Drácula" de Bram Stoker (Ed. Xerais).
- "Relatos de terror" de H.P. Lovecraft (Ed. Xerais).
- "El gato negro" de Edgar Allan Poe (Ed. Anaya).
- "O escarabello de ouro" de Edgar Allan Poe (Ed. Xerais).

- "Frankenstein ou o moderno Prometeo" de Mary Shelley (Ed.Galaxia).

- "El cuadro de Dorian Grey" de Oscar Wilde (Ed . Cátedra).

- "Dr. Jekyll e Mr. Hyde" de Robert Louis Stevenson (Ed. Xerais).

- "O arquivo de Sherlock Holmes" de Arthur Conan Doyle (Ed. Galaxia).

- "O último adeus" de Arthur Conan Doyle (Ed. Galaxia).

- "As Memorias de Sherlock Holmes" de Arthur Conan Doyle (Ed. Galaxia).

- "O misterio do cuarto amarelo" de Gaston Leroux (Ed. Xerais).

- "O fantasma da ópera" de Gaston Leroux (Ed. Xerais).

Vida cultural

Recollemos a continuación unha serie de actividades relacionadas coa vida cultural, a modo de Axenda, que poden resultar interesantes:

- Dende o 4 ata o 23 de xullo celebrarase Via Stellae, o III Festival de Música de Compostela e os seus camiños. En total serán máis de 80 concertos. As actividades (visitas guiadas, actuacións musicais...) percorrerán gran parte da nosa xeografía. Para unha información máis detallada pódese consultar http://www.viastellae.es/

- Tamén en Santiago, podemos visitar a exposición Sorolla e os seus contemporáneos, ata o 6 de xullo, na Sede da Fundación Caixa Galicia. No mesmo lugar podemos asistir ó Ciclo de Cine "Mestres italianos", ata o 24 de xuño.

- Na Fundación Cela podemos visitar unha mostra sobre Juan Ramón Jiménez, ata o 31 de xullo. Alí atoparemos primeiras edicións das súas obras, fotografías, mesmo cartas de Cela a Zenobia Camprubí, a muller de Juan Ramón Jiménez.

- En Vigo, o 19 de xullo, temos unha cita con Capitán Furilo, pop en galego en La fábrica de Chocolate, a partir das 22:30.

- Con motivo dos 15 anos do CGAC, Centro Galego de Arte contemporánea,haberá toda unha serie de actividades que darán comezo o 20 de xuño e prolongaranse durante todo o verán . Entre elas destacamos a Inauguración de "Situación", onde poderemos ver obras de 6 artistas creadas especificamente para conmemorar esta data, Talleres para nenos, Cine de verán, Talleres de lecer...

- O 27 de xuño, en Vigo, no Ifevi, Bob Dylan dará o que será o seu cuarto concerto en Galicia. Mesmo podemos facernos coa súa obra completa a través dun coleccionable que nos presenta "La Voz de Galicia", a partir de mañán, que inclúe tamén a súa autobiografía.

. Fontes consultadas:

- "Tierras de Santiago" ( 3/06/08, Culturas).

- "La Voz de Galicia" ( viernes 13/06/08, Suplemento Fugas; sábado 14/06/08, Suplemento Culturas).

- "El País" (sábado 14/06/08, Galicia).

Mataharis

Esta é unha historia de mulleres que coinciden no lugar de traballo, pero que levan vidas moi distintas. Eva, que acaba de incorporarse á axencia de detectives, é unha persoa que demostra certa sensibilidade cos clientes. Ten dous fillos pequenos e non ten tempo para nada. O seu marido tampouco colabora moito, así que síntese desbordada. Ademais acaba de coñecer unha noticia que fará peligrar a súa relación de parella.

Carmen, a máis veterana das tres, é moi eficiente no seu traballo, pero ve como a súa vida vai desmoronándose e terminará tomando unha decisión importante.

Inés, a máis xoven, é unha muller avispada e valente que decide coller as rendas da súa propia vida e ser coherente cos seus principios.

A película, partindo das vidas das protagonistas, reflexiona sobre varios temas de actualidade: a incomunicación, a falta de tempo das nais de familia que teñen que compatibilizar o horario laboral co coidado dos fillos, a falta de escrúpulos, as mentiras, a soidade, o silencio, o mundo das apariencias...

Mataharis (Icíar Bollaín,2007).

El retrato español

Baixo o título de El retrato español en el Prado. De Goya a Sorolla, imos ter a oportunidade de achegarnos a unha serie de autores e obras pictóricas representativas de varias épocas como o Realismo, o Romanticismo ou o Neoclasicismo .

Esta exposición poderá visitarse na Sede Fundación Caixa Galicia en A Coruña, dende o día 11 ata o 7 de setembro, no seguinte horario:

- De luns a venres, de 12:00h a 14:00h, e de 16:00 a 21:00 h .

- Os sábados, domingos e festivos, de 12:00 h a 21:00h.

A obra que aparece en primeiro lugar é Niña de Ignacio Pinazo de Camarlench.

Presenta un conxunto de 66 obras de autores españoles no século XIX, na que ademais dos mencionados no propio título da exposición ( Goya e Sorolla, fundamentais na nosa pintura) podemos atopar obras de Federico de Madrazo y Kunz, Valeriano Domínguez Bécquer ou Raimundo de Madrazo y Garreta , con obras como Retrato de Señora, que é o que aparece á dereita.

Fontes consultadas:

http://www.caixagalicia.org/
http://www.museodelprado.es/

Perdona si te llamo amor

Esta é unha obra dun dos escritores que está tendo un éxito importante nos últimos anos. Federico Moccia ( Roma, 1963) é un autor moi coñecido en Italia e tamén está comezando a ser traducido a outros idiomas. Aínda que a súa primeira novela, A tres metros sobre el cielo, foi rexeitada por todas as editoriais e o propio autor se encargou persoalmente da súa publicación, na actualidade os seus libros arrasan .

Neste terceiro libro, cóntase unha historia de amor entre dous persoaxes moi alonxados entre si, ( Alex ten case 37 anos , traballa no mundo da publicidade, pasa por un momento sentimental delicado e Niki é unha rapaza de 17 anos, vital e divertida que ten ganas de namorarse). As súas vidas entran en contacto ó protagonizar un accidente de tráfico e, a partir deste momento, xurde unha relación amorosa entre os dous que sorprende a todo o mundo, mesmo ós protagonistas da historia.

Niki e as súas amigas (Diletta, Olly e Erica), chámanse a si mesmas Olas porque "son fuertes.Fuertes como olas.No se detienen"(páx 11) e, ó longo de toda a historia, a súa amistade prevalecerá.

No libro aparecen citados moitos lugares de Roma ( Villaggio Olimpico, piazza Euclide, via Flaminia, Castel Sant'Angelo...), así como restaurantes, pubs... Tamén podemos coñecer os gustos musicais dos persoaxes (Robbie Williams, Battisti,...) así como películas ou esceas concretas das mesmas ( "Closer", "Los padres de ella"...)

Na novela , chea de diálogos, hai situacións que resultan pouco cribles, e tamén hai persoaxes que aparecen en demasiadas ocasións resultando , nalgúns momentos, totalmente previsibles ( por exemplo, a parella de policías que semella converterse nunha sombra de Álex). Esta característica pódese aplicar tamén a situacións concretas do argumento.

Hai tamén momentos divertidos e, en xeral, o ritmo é rápido. Gustariame destacar algúns comentarios que me chamaron a atención : "Podría decirse que en el amor, el dolor es proporcional a la belleza de la historia que has vivido" (páx.302) ou " Eso es la amistad. Saber dosificar el ruido de la propia presencia" (páx.555).

• Título: Perdona si te llamo amor.
• Autor: Federico Moccia.
• Ed.Planeta, 680 páxinas.

Cuatro minutos

Tiven a oportunidade, esta fin de semana, de poder ver unha película alemana que leva por título Cuatro minutos ( C. Kraus, 2006) e , ademais de agradecer á persoa que a gravou o feito de achegarme un tipo de cine diferente ós productos comerciais que enchen as butacas nestes tempos, gustariame adicarlle unhas cantas liñas porque, aínda que lle poidamos aplicar adxectivos como dura e triste, penso que, por varias razóns, a película merece a pena

A historia céntrase na vida de dúas mulleres que levan unha carga importante de sufrimento ás súas costas, por distintas razóns, e que entran en contacto no cárcere a través da música. A profesora Krüger, unha muller maior, estricta e silenciosa, leva o seu piano ó centro penitenciario e, deste xeito, coñece a Jenny, unha reclusa que ten un comportamento violento e impredecible, pouco amiga de que lle dean normas e cun don especial para a música. Á profesora lle sorprende o talento da súa futura alumna, (emprego este adxectivo porque nun primeiro momento agrede a un dos gardas, non ten modais, non quere saber nada de palabras coma humildade, respecto ou disciplina e a profesora decide deixarlle claro dende o principio que se non segue as regras ela non lle dará clases de piano) . Ó final, acaba entendendo que debe cambiar o seu comportamento e, acordan, nunha reunión, que participará nun concurso musical que podería gañar sen maior problema.

Vai pasando o tempo, achegándose a data do concurso e algo vai cambiando entre elas e no seu propio interior. Jenny, dalgún xeito , lémbralle á profesora unha relación amorosa que tivo hai moitísimos anos cunha muller, e a xoven cóntalle que o seu pasado non foi doado ( o seu pai abusaba dela, o seu fillo naceu morto...) Así, as vidas destas dúas mulleres, entrecrúzanse e cambian.

Non vou desvelar o final da película, pero si quero comentar que a banda sonora é un acerto, ó igual que o traballo das actrices.

Escribir es vivir

Non é doado atopar un libro coma este, escrito nunhas circunstancias persoais complicadas, e cun auditorio ávido por escoitar a un home cunha vida tan interesante coma José Luis Sampedro (Barcelona, 1917). Todo comezou no ano 2003, cando a Universidade Internacional Menéndez Pelayo decidiu organizar unha serie de cursos maxistrais, co título de "El autor y su obra", adicados a unha serie de escritores. O primeiro foi José Luis Sampedro e, o contido do curso , na súa linguaxe oral, foi transcrito á linguaxe escrita posteriormente pola súa muller, Olga Lucas, e convertido nun libro que merece a pena ler.

O libro vai facendo un percorrido pola vida e a obra dun home lúcido, sinceiro e coherente coas súas ideas, adicado á literatura dende sempre (cóntanos que todos os días o seu horario comezaba ás 4 da mañá para poder escribir), que decide manter unha longa conversa cos seus interlocutores para explicarlles a súa opinión sobre moitos temas. As súas primeiras palabras son un preludio do que atoparemos nas páxinas do libro: " No vengo aquí a hacer exhibicionismo personal ni publicidad de la obra. Vengo esencialmente a dos cosas. Una de ellas es la misma que me mueve a escribir: la de descubrirme a mí mismo para descubrir a otros y para encontrarnos todos, para vivir más. Es lo que trataré de mostrar a lo largo de estos días. Y para ello utilizaré mi propia vida porque, tal como les explicaré, no es posible establecer barreras entre la vida y la obra de un escritor sincero".

É o traballo diario e constante dun home culto o que atopamos nesta obra, pero sen tecnicismos nin retórica, son palabras dictadas polo corazón e pola experiencia vital dunha persoa á que sempre lle gustou ler e escribir e que foi, antes de economista, escritor.

O estilo é ameno e está cheo de anécdotas que, en moitas ocasións fan que cambie o plan inicial das súas charlas, pero que entusiaman a un auditorio entregado que lle pide que non prescinda delas ( por exemplo, "el huevato de patatas" das páxinas 82-83 ou o episodio do sable das páxinas 189-190).

Tamén temos reflexións interesantes sobre o ensino (foi profesor universitario durante anos), o amor, a multiculturalidade, a literatura, a dignidade...

• Escribir es vivir
• Autor: José Luis Sampedro (con la colaboración de Olga Lucas)
• Editorial De Bolsillo, 284 páxinas.
  

El último encuentro de Sándor Márai

Sándor Márai ( Hungría,1900-California,1989) é un escritor ó que últimamente estamos redescubrindo, despois de pasar moitos anos esquecido por diversas razóns. As súas historias están protagonizadas por persoaxes complexos que reflexionan sobre temas como a amistade, o amor, o paso do tempo, o engano,...e o seu estilo preciso atrapa e atrae a nosa atención dende as primeiras páxinas.

En "El último encuentro" relátase a historia dun encontro pendente entre dous amigos dende hai moitos anos. Un momento que tiña que chegar, antes ou despois , tal e como podemos ler na páxina 70 : " Los dos sentían que el tiempo de espera de las últimas décadas les había dado fuerzas para vivir. Como cuando alguien repite el mismo ejercicio durante toda la vida. Konrád sabía que tenía que regresar y el general sabía que aquel momento llegaría algún día. Esto los había mantenido con vida".

A novela semella, nalgúns momentos, unha obra de teatro na que se describe minuciosamente o decorado onde vai transcorrer a acción ( a modo de acotacións escénicas), preséntase ós persoaxes principais e, a continuación, entáblase unha longuísima conversa entre eles , aínda que tal vez sería máis preciso falar de monólogo, para dar resposta a dúas preguntas que agardan resposta dende 41 anos e 43 días.

Os acontecementos van reconstruindose por medio das lembranzas dun dos persoaxes e a tensión, como nunha novela policiaca, vai aumentando en cada páxina.

El último encuentro

Autor: Sándor Márai

Editorial Salamandra,188 páxinas