O mundo de Alicia

  Para nos sempre é unha data especial o 23 de abril, así que tentamos celebrala por todo o alto, como se soe dicir. Este ano e, coincidindo co 150 aniversario de Alicia no País das Marabillas,pareceunos axeitado centrarnos nesta obra, todo un clásico da Literatura. Por este motivo deseñamos unha serie de actividades en torno a Alicia e o seu mundo .

    Como ven sendo habitual no noso centro, tentamos implicar a alumnos e profesores nas nosas iniciativas e, dende a biblioteca, quero agradecer o traballo de todos, moi especialmente o dos alumnos de 1º de Bacharelato, que crearon moitos dos materiais expostos (murais, carteis, debuxos...).

      Imos prolongar as actividades durante varios días máis polo que iremos engadindo novas fotografías. De momento, deixamos aquí unha pequena mostra.

A biblioteca e os números

Para celebrar o Día da Biblioteca pareceunos axeitado, tendo en conta os carteis que chegaron ao noso centro dende a Asesoría, facer unha pequena exposición co título de A biblioteca e os números, repasando todas as aportacións que se levaron a cabo ao longo do tempo ( as primeiras civilizacións, Grecia e Roma...) Tamén nos dous recreos do venres  emitíronse dous vídeos con esta temática.

  A continuación amosamos algunhas das fotografías que fixemos e un dos vídeos que empregamos.

Ler Ciencia na Biblioteca

Pareceunos unha boa idea celebrar este ano o Día do Libro xuntando as Ciencias e as Letras (non son incompatibles, como sabemos) así que, aproveitando que iamos ter tamén unha exposición sobre a Ciencia no noso centro puxémonos mans á obra, como se suele dicir. Este é o resultado.

 Pero o que foi todo un éxito entre alumnos e profesores foi a tarta, feita por unha amiga, que co lema Ler Ciencia decidimos compartir con todos (desapareceu literalmente da biblioteca nun tempo récord). Encantounos, esa é a verdade. Aquí deixamos algunhas imaxes do noso xeito de celebrar esta data.

Sé lo que estás pensando

"¿Cuántos ángeles brillantes

bailan sobre un alfiler?

¿Cuántos anhelos se ahogan

por el hecho de beber?

¿Has pensado alguna vez

que el vaso era un gatillo

y que un día te dirás:

"Dios mío, cómo he podido"? (Páx.31)

Despois de recibir unhas notas nas que o remitente parece adiviñar os seus pensamentos, Mark Mellery decide poñerse en contacto con David Gurney un antigo compañeiro para pedirlle consello. Gurney, policía retirado, preocúpase porque percibe o perigo agochado nesas liñas e cando Mellery aparece brutalmente asasinado , decide informar aos seus colegas do que sabe. Deste xeito colabora coa investigación que se abre e que parece desconcertar a todos: as pegadas atopadas na neve son moi estrañas, continúan as notas, hai máis mortes...

Novidades (Maio)

Acabamos de recibir na nosa biblioteca unha morea de novidades nas que podedes atopar un pouco de todo:literatura fantástica, novela policiaca, historias de amor, obras dos grandes clásicos... É unha boa oportunidade para facer unha selección de títulos que vos poidan interesar de cara ao verán.

Novidades Maio on PhotoPeach

Día Escolar das Matemáticas

Un fermoso vídeo para lembrar que hoxe se celebra o Día Escolar das Matemáticas.

Novidades (Marzo)

Informamos a continuación das Novidades que podedes atopar na Biblioteca e que foron chegando ao longo destes dous últimos meses. Esperamos que sexan do voso agrado e que disfrutedes da súa lectura.

Novidades (Marzo) on PhotoPeach

El señor del Cero

" Un collar se rompió mientras jugaban

dos enamorados,

y una hilera de perlas se escapó.

La sexta parte al suelo cayó,

la quinta parte en la cama quedó,

y un tercio la joven recogió.

La décima parte el enamorado encontró

y con seis perlas el cordón se quedó.

Vosotros, los que buscáis la sabiduría,

decidme cuántas perlas tenía

el collar de los enamorados".

• Tíulo :El Señor del Cero
• Autora : Mª Isabel Molina
• Editorial Alfaguara, 153 páginas.
  

El fuego

Este é o título da segunda parte de El Ocho, novela de Katherine Neville sobre o mundo do xadrez e os misteriosos poderes do chamado xadrez de Carlomagno ( ver post do día 11/07/08, para ter máis información).

A acción, igual que sucedía na obra anterior, transcorre ó longo de varios países ( Rusia, Italia, Norteamérica...) e comeza cando Alexandra Solarin debe disputar unha partida de xadrez no mosterio de Zagorsk, en Rusia (en 1993). Dez anos máis tarde, en Colorado, Cat Velis, a nai de Alexandra invita a súa festa de cumpreanos a unha serie de persoas que ,dalgún xeito, están relacionadas entre sí. Sen embargo, a protagonista da festa non está alí e iso, sumado ó inusual da invitación, fai que a súa filla comece a facerse preguntas e investigar.

O relato vai complicándose por momentos. Todo parece indicar que a partida volve comezar, que, ós personaxes iniciais sumanse outros que van desempeñar un papel importante na historia ( Key, Vartan Azov, Galen March...) e , ás veces, dá a impresión de que Alexandra non se pode fiar de ninguén.

É unha novela de intriga na que as pezas finalmente encaixan, despois de reconstruir a parte da historia que vai dende os anos oitenta á época actual, así como a vida dos persoaxes que apareceran no libro anterior. Hai moitos relatos intercalados ("El relato del hombre azul", "El relato del guía"...) e tamén son moitas as citas relacionadas co mundo do xadrez, do esoterismo e da Filosofía que aparecen na historia.

• El fuego.
• Autora : Katherine Neville.
• Editorial Plaza y Janés, 543 páxinas.

Operación repaso

Seguramente algún que outro terá que dedicarlle un tempo ó estudio agora no verán. Para que isto non se convirta nunha traxedia, Sergio Múñoz, dende tvmás*/ www.laguiatv.com , desta semana (do 11 ó 17 de xullo), recoméndanos unha serie de páxinas de Internet que podemos visitar :

.1.- LAS DE SIEMPRE :

. http://vacacionessantillana.com/

. http://www.editorialteide.es/

. http://www.rubio.net/

. http://www.elbarcodevapor.com/

.2 .- PÁGINAS CON PREMIO :

Esta páxina do Centro Nacional de Información e Comunicación Educativa, que depende do Ministerio de Educación, ten un listado moi completo de páxinas web de recursos didácticos.

. http://w3.cnice.mec.es/programa/premiosmat.htm

.3 .- SIN TEMOR A LAS MATES :

. www.elhuevodechocolate.com/mates.htm

. http://www.winmates.net/

. http://www.matematicas.net/

El Ocho

Este é un libro de intriga que ten como tema principal o xadrez. Pero non se trata dun taboleiro tradicional coas pezas que todos coñecemos, senon dun xadrez especial composto por pezas de valor incalculable que pertenceu a Carlomagno e que garda un importante segredo.

A historia comeza no século XVIII, cando na abadía de Montglane, en Francia, a abadesa decide, ante os acontecementos históricos que estanse a vivir por aquel entón, reunir a toda a comunidade e falarlles do xadrez que se agocha entre os seus muros e do seu poder. Ante esta situación, decide que tanto as pezas como o taboleiro saian da abadía e que dúas das súas novicias, Mireille e Valentine, sexan as depositarias de calquera outra das pezas que dalgún xeito poida verse amenazada.

Por outra banda, no século XX, e en EE.UU, Catherine Velis, unha experta en cuestións informáticas, é trasladada a Arxel para desempeñar, sen ela sabelo, un importante papel nesta historia. Unha pitonisa ve o perigo na súa vida e lle aconsella que non se fíe de ninguén.

Estas dúas historias conflúen para tratar de desvelar o misterio, relacionado co mundo das matemáticas (Pitágoras, os números de Fibonacci, Fourier), da física... e, por suposto, do xadrez.

A acción transcorre en varios países ( Francia, Rusia, EE.UU, Arxelia...) e son moitos os persoaxes históricos que aparecen ( Napoleón, Robespierre, Marat, Catalina a Grande...) Todos eles forman parte dun gran puzzle que se vai completando ó final do relato e onde teñen cabida todas as pezas.

. Título: El Ocho

. Autora: Katherine Neville

. Editorial De Bolsillo, 626 páxinas.

Artistas con enxeño

Maurits Cornelis Escher (1898-1972) é un dos máis grandes artistas gráficos do século XX. Tal vez a mellor definición que se deu del sexa a de «un dos máis recoñecibles e admirados polo gran público».
Quizais o carácter matemático das súas obras fixeron que sexa un dos artistas máis populares nos contornos científicos, especialmente matemáticos e informáticos. Curiosamente, os seus coñecementos matemáticos sempre foron moi limitados. Moitas das conclusións gráficas e matemáticas ás que chegou tivo que descubrilas por si mesmo. “Frecuentemente eu síntome máis próximo dos matemáticos do que dos meus amigos pintores”, escribiu certa vez.
Os expertos coinciden en que unha das súas principais características é a dualidade e a búsqueda do equilibrio, a utilización do branco e o negro, a simetría, o infinito fronte ao limitado, o feito de que todo obxecto representado teña a súa contrapartida.
As obras máis coñecidas de Escher son probablemente as figuras imposibles, seguidas dos ciclos, metamorfoses e, directa ou indirectamente, os seus diversos traballos sobre a estrutura da superficie e a partición regular do plano (patróns que rechean o plano).

"A menudo me encuentro más cerca de los matemáticos que de mis colegas los artistas. Todos mis trabajos son juegos. Juegos serios."

Fotografía Matemática

Co gallo da exposición das fotografías matemáticas que presentástedes ao concurso organizado desde o departamento, querémosvos recomendar Anda con ojo, un marabilloso mostrario de fotografías no que a autora móstranos a beleza da natureza, do noso entorno ou dos seus obxectos; e o fai cunha sencillez e unha sensibilidade que cautivan a quen ve as súas fotografías.

Seguramente se alguén nos preguntase se hai matemáticas ao noso arredor, a maioría diría que non. Sen embargo, Pilar Moreno anímanos con este libro a comprobar que forman parte da nosa vida cotiá.

Algo máis que números...

Desde o Departamento de Matemáticas queresmos recomendarche que lle botes unha ollada aos libros que temos na Biblioteca. Estes libros van máis alá das que vos considerades aburridas operacións matemáticas: xogos de inxenio, lóxica, literatura, banda deseñada, fotografía...

Como un exemplo da relación entre Matemáticas e Literatura, aquí tedes un pequeno fragmento de "El Quijote":

"Tras ellas venía la condesa Trifaldi vestida de finisima y negra bayeta por frisar. La cola, o falda, o como llamarla quisieren, era de tres puntas, las cuales se sustentaban en las manos de tres pajes, asimesmo vestidos de luto, haciendo una vistosa y matemática figura con aquellos ángulos acutos que las tres puntas formaban."