Invierno ártico

Sempre é un pracer recomendar unha obra de Arnaldur Indridason (Reykjavik,1961), autor que nos gusta especialmente. 

Procedencia da imaxe

Invierno ártico é a quinta entrega das protagonizadas polo investigador Erlendur Sveinsson e os seus colaboradores (Elinborg e Sígurdur Oli). Neste libro relátanos a aparición do cadáver dun rapaz de 10 anos, moi preto da súa casa. Este feito parece estar relacionado con cuestións como a discriminación que sufren as persoas doutros países (a nai da víctima é unha inmigrante tailandesa que debe traballar duro para sacar adiante á súa familia).

 Nesta ocasión Erlendur, atormentado pola morte do seu irmán nunha ventisca cando ambos eran uns rapaces, achégase máis a este momento da súa vida a través dun soño que lle relata Eva Lind, a súa filla.

 "Erlendur hizo la señal de la cruz sobre la tumba de Marion Briem. Luego se volvió hacia el viento que le mordía el rostro, le tiraba del pelo y se le metía entre la ropa. Pensó en su casa, en sus libros sobre muerte y sufrimiento durante las implacables inclemencias invernales. Eran historias que comprendía y que mantenían encendidas en su pecho las brasas de antiguos sentimientos, remordimientos, pena y pérdida". (Páx.339)

 A obra ven acompañada dun pequeno cadernillo (Enciclopedia Svensson.Siguiendo la pista de un detective islandés) onde aparecen recollidas as cuestións máis habituais dos seus libros (personaxes, escenarios...)

Testigo involuntario

"La risa es importante porque no se puede fingir. Para comprender si uno es auténtico o es falso el único sistema seguro es mirar -y escuchar- su risa. Las personas que de verdad merecen la pena son las que saben reír". (Páx. 117).

Unha amiga italiana recomendounos esta obra, Testigo involuntario de

Gianrico Carofiglio (Bari, 1961), e a verdade é que nos gustou moito. A historia comeza coa separación de Guido Guerreri, un avogado, que ve como a súa vida cambia dun xeito importante. Despois de pasar uns meses sumido nunha depresión, pouco a pouco vai saíndo a flote e decide aceptar a defensa de Abdou Thiam, un xoven senegalés que está acusado da morte dun rapaz. O caso preséntase complicado pero Guido é un avogado competente que en maís dunha ocasión consegue poñer en apuros ao fiscal.

A obra combina o proceso legal, descrito de xeito minucioso (non hai que esquecer que o autor é maxistrado) coa transformación de Guido, que consegue ver a luz ao final do túnel.

Procedencia da imaxe

• Título: Testigo involuntario.
• Autor: Gianrico Carofiglio.
• Editorial Books4pocket, 318 páxinas.

Dia Internacional en memoria das víctimas do Holocausto

Unos por otros

" Se cerraron las puertas del coche. Arrancó el motor. Uno de mis compañeros me despertó de un codazo.

-¿Dónde quiere ir, Gunther?- preguntó.

- A la policía -dijo alguien. Para mi sorpresa, era yo-. Quiero denunciar una agresión.

Se oyeron unas risas en los asientos delanteros." (Páx.190)

Esta mostra de sarcasmo, despois de que Bernhard Gunther recibise unha brutal paliza, vai estar moi presente en moitos momentos da obra. Este detective vai ter que facer fronte a unha investigación que traerá unhas imprevisibles consecuencias.

Ambientada nos anos posteriores á Segunda Guerra Mundial, cunha Europa que trata de recompoñerse despois do nazismo, con moitas feridas abertas, fainos ver que moitas persoas agochan un pasado terrible que Gunther tratará de desvelar.

• Título: Unos por otros.
• Autor: Philip Kerr.
• Editorial RBA, 410 páxinas.

Contra a violencia de xénero

La estepa infinita

Cando Esther Hautzig tiña 10 anos e vivía en Vilna, que entón pertencía a Polonia, viuse obrigada a deixar a súa casa pola forza e trasladarse a Siberia xunto coa súa familia. Estamos nos tempos da Segunda Guerra Mundial. A viaxe, en camións para o gando e nunhas condicións lamentables, durou varias semanas. Alí son instalados en Rubtsovsk, una pequena poboación en plena estepa, nun primeiro momento nunha vella escola, e despois en varias cabanas do poboado. As condicións de vida son durísimas (a climatoloxía, o traballo, a pobreza ...) Pouco a pouco van saíndo adiante no medio das moitas dificultades que se presentan a cada paso.

"Había un lugar donde me olvidaba del frío e incluso de Siberia:la biblioteca. Allí, en aquel pueblo enlodado, constituía una gran institución. No físicamente, desde luego, pero sí en los demás sentidos. Era una pequeña cabaña de troncos, impecablemente cuidada y atendida con cariño; estaba bien iluminada con lámparas de aceite y, además, ¡bien caldeada! Pero lo mejor era que contenía una colección discreta pero asombrosa de la mejor literatura mundial :algo de veras prodigioso si se tiene en cuenta la época, el lugar y el tamaño de aquella biblioteca. Las paredes estaban recubietas de libros de arriba abajo:libros,libros,libros.Fue allí donde me iría familiarizando con las obras de Dumas, con las de Shakespeare traducidas por Pasternak, con las novelas de Mark Twain y Jack London y, por supuesto, con los rusos. Fue en aquella cabaña por donde me escapé de Siberia, bien leyendo allí, o bien llevándome libros a casa. Gracias a esa biblioteca y a dos profesores extraordinarios, desarrollé una pasión permanente por los grandes novelistas y poetas rusos. Fue allí donde aprendí a hacer cola con paciencia hasta que llegaba el turno de sentarme ante una mesa y ponerme a leer; o donde aprendí a esperar -a veces durante meses- a que un libro estuviese disponible. Fue allí donde aprendí que leer no es sólo un gran placer, sino también un privilegio." (Páx.190)

• Título : La estepa infinita.
• Autora : Esther Hauzig.
• Editorial Salamandra, 253 páxinas.
  

El caso del velo

Esta foi unha obra que tivo bastante éxito ao longo do curso. Os alumnos (e os profesores) achegámonos á banda deseñada e, pouco a pouco, fomos incrementando os títulos desta sección da nosa biblioteca.

Neste caso, Jack Palmer ten que buscar a unha rapaza desaparecida. Todo parece indicar que Lucie estase achegando ao islamismo, así que a investigación céntrase nesta dirección. Coñecemos deste xeito a dous imáns antagónicos, Hadi e Bozo-Bozo, que parecen discrepar en todo, ás alumnas da escola coránica, ao irascible pai de Lucie... e a outros moitos personaxes que representan puntos de vista diferentes sobre a situación da muller na sociedade.

A historia transcorre en París e está contada en clave de humor.

• El caso del velo.
• Autor : René Pétillon.
• Norma Editorial, 48 páxinas.

Novidades na Biblioteca (II)

Tendo en conta que as vacacións de Semana Santa están á volta da esquina, informamos dalgunhas das adquisicións recentes da nosa biblioteca, para que os animedes a lelas nestes vindeiros días de descanso.

A lagoa das nenas mudas

Unha nova alumna vai chegar ó centro onde estudan Valentín, Paz, Severo...así que todos sinten bastante curiosidade por coñecer á nova compañeira. O titor explícalles que Amina é nixeriana, que deben comportarse ben con ela e que só fala inglés. Cando Amina chega á aula, todos están pendentes dela ,e Ío, unha das alumnas, que ten problemas para relacionarse cos demais, faille debuxos explicándolle o que comentan os profesores. Pouco a pouco vai xurdindo entre elas unha relación de amizade. Sen embargo, non todos os compañeiros son coma Ío ...

Por outra banda, ela escríbelle cartas a Edu, un curmán polo que sinte un cariño especial, contándolle o que lle pasa : " (...) Teño tantas ganas de contarche cousas que non sei por onde comezar. Vai moito frío. Non poderías nin imaxinalo! Doe o nariz ó respirar.

(...) Sabes que hai persoas que, aínda que vaia moitísimo frío, teñen sempre a casa quente coma se estivesen en Nixeria? Son casas con calefacción".

• Título : A lagoa das nenas mudas.
• Autora : Fina Casalderrey.
• Ilustracións de Patricia Castelao.
• Ed. Xerais, 123 páxinas

El lector

Esta é unha novela extraordinaria . A relación entre un adolescente e unha muller madura e misteriosa (Hanna) , á que lle gusta que lle lean libros, e que desaparece dun día para outro, serve para construir un relato cheo de preguntas e reflexións sobre varios temas: as relacións amorosas, a crueldade, o ben e o mal, ...Todo elo mesturado co xuizo aberto a Hanna e as súas compañeiras, gardianas dun campo de concentración, e as repercusións que o nazismo segue a provocar na sociedade, conflúen nunha historia que non nos deberiamos perder.

"¿Por qué? ¿Por qué lo que fue hermoso, cuando miramos atrás, se nos vuelve quebradizo al saber que ocultaba verdades amargas? (...) A veces un final doloroso hace que el recuerdo traicione la felicidad pasada. A lo mejor es que la única felicidad verdadera es la que dura siempre. Porque sólo puede tener un final doloroso lo que ya era doloroso de por sí, aunque no fuéramos conscientes de ello, aunque lo ignorásemos. Pero un dolor inconsciente e ignorado ¿es dolor? (páx. 40).

• El lector.
• Autor : Bernhard Schlink.
• Editorial Anagrama, 203 páginas.

60 Aniversario da Declaración Universal dos Dereitos Humanos

Hoxe cúmprense 60 anos da Declaración Universal dos Dereitos Humanos. O día 10 de decembro de 1948, a Asamblea Xeral das Nacións Unidas aprobou este texto fundamental para todos nos. A continuación lembramos os primeiros artigos :

Artículo 1

Todos los seres humanos nacen libres e iguales en dignidad y derechos y, dotados como están de razón y conciencia, deben comportarse fraternalmente los unos con los otros.

Artículo 2

1. Toda persona tiene todos los derechos y libertades proclamados en esta Declaración, sin distinción alguna de raza, color, sexo, idioma, religión, opinión política o de cualquier otra índole, origen nacional o social, posición económica, nacimiento o cualquier otra condición.

2. Además, no se hará distinción alguna fundada en la condición política, jurídica o internacional del país o territorio de cuya jurisdicción dependa una persona, tanto si se trata de un país independiente, como de un territorio bajo administración fiduciaria, no autónomo o sometido a cualquier otra limitación de soberanía.

Artículo 3

Todo individuo tiene derecho a la vida, a la libertad y a la seguridad de su persona.

Artículo 4

Nadie estará sometido a esclavitud ni a servidumbre, la esclavitud y la trata de esclavos están prohibidas en todas sus formas.

Sen embargo, a realidade é moi diferente.

Contra a violencia de xénero

Cactus

25 de novembro: Día Internacional contra a violencia de xénero

Matar a un ruiseñor

A pequena Scout (Mary Badham) conta un verán da súa vida na pequena vila de Maycom, Alabama, a carón do seu irmán Jem (Phillip Alford), e do seu pai, Atticus (Gregory Peck), avogado viúvo. Jem prepárase para recibir unha lección sobre a crueldade humana e o seu pai sabe que non o pode evitar: "...nunca entenderás a unha persoa ata que vexas as cousas desde o seu punto de vista, ata que esteas na súa pel". Un xove negro é acusado de violar a unha muller branca. Atticus será o encargado de defendelo.

Dicir que Gregory Peck está espléndido neste papel no lle fai xustiza. Nel, Atticus, convértese nun home firme e sensible, un home xusto e sen prexuízos que nos amosa o sinxelo que é ser fiel a un mesmo.
É unha película lenta porque, aínda que o que explica é fácil de entender, a mensaxe que pretende deixar en nosoutros debe entrar lentamente, pois vén a quedarse.
"Os rousinois non fan outra cousa que crear música para que a desfrutemos. Non comen os xardíns da xente, non fan niños nos celeiros, non fan outra cousa que cantar o seu corazón para nós. É por iso que é un pecado matar a un rousinol".