04/06/13

La montaña

                                                                 

"En un país donde las velas ardían de abajo hacia arriba y la lluvia caía desde el suelo, se alzaba una montaña de origen impreciso, cuyo nombre evocaba toda clase de desgracias".


 Einar Turkowski fainos unha proposta moi interesante a través desta obra que pode ser abordada dende moitas perspectivas. Ilustrado por el mesmo, é unha lectura que, de seguro, faranos pensar en moitos temas ( a soidade, o afán de superación,...)

06/05/13

Letras Galegas 2013


"Eu son un home... un señor maior con sombreiro e bigote, que de xeito absolutamente irresponsable, persiste na estúpida teima de vivir por e para unha das profesións, hoxe en día, máis absurdas do mundo e sen embargo por iso máis grandiosas."

Roberto Vidal Bolaño.


04/05/13

Paul Auster (IV)

Como resumo de todas as actividades que fixemos no centro con motivo do Día do Libro, deixamos no blog un pequeno traballo onde aparecen recopiladas todas elas.
A idea foi proposta polo Departamento de Inglés  e dende a Biblioteca colaboramos coa iniciativa. Queremos agradecer o traballo de todos os que participaron, alumnos (ESO, Bacharelato e Ciclo de Comercio) e profesores ( Departamento de Plástica, Comercio,  Clásicas,Castelán...) e a fixeron posible.

Día do Libro 2013 on PhotoPeach

26/04/13

Paul Auster (III)

Para celebrar o Día Mundial do Libro, esta semana organizamos no noso centro unha serie de actividades presididas polo tema común da lectura. Este ano eliximos a figura do escritor norteamericano Paul Auster así que, ademais de reler as súas obras, recopilamos información sobre a súa figura a través de fotografías, entrevistas, citas,...
  Nos recreos leváronse a cabo na Biblioteca lecturas dunha das súas obras, Smoke, e proxectáronse imaxes da película. Mañá continuaremos coas actividades e despois faremos un resumo de todos os traballos.
  A continuación podese ver unha pequena mostra da exposición que fixemos.



Pódese consultar tamén a Aula Virtual.

16/04/13

Paul Auster (II)

" A literatura é unha forza no mundo e non me imaxino a vida sen literatura. A vida sen arte é inimaxinable, pero como todos saben, cada vez hai menos lectores. Cada vez a literatura ten que competir con outras formas de lecer. Isto nunca me  preocupou, porque os libros teñen algo que non ten a música ou outras formas de arte:os libros  lense individualmente. Aínda que haxa un lector ou haxa un millón, sempre hai un lector e un libro. É unha relación un a un, autor e lector colaborando xuntos. E en certo sentido, é o único lugar do mundo onde dous estraños poden coñecerse e reunirse en termos de igualdade. A xente fala da  morte da literatura, pero eu creo que non se vai producir."
                                                                               Paul Auster


09/04/13

Un lenguaje nuevo

- [...] Mire, estoy en el proceso de inventar un lenguaje nuevo. Con semejante trabajo que acometer no puedo perder el tiempo con la estupidez ajena. En cualquier caso, todo forma parte de la enfermedad que estoy intentando curar.
-¿Un nuevo lenguaje?
- Sí. Un lenguaje que diga por fin lo que tenemos que decir. Porque nuestras palabras no se corresponden con el mundo. Cuando las cosas estaban unidas estábamos seguros de que nuestras palabras las expresaban. Pero, poco a poco, esas cosas se han ido rompiendo, despedazando, convirtiéndose en un caos. Y nuestras palabras han seguido siendo las mismas. No se han adaptado a la nueva realidad. Ahora, cada vez que intentamos hablar de lo que vemos, hablamos falsamente, distorsionando la cosa que estamos intentando representar.
Paul Auster, La ciudad de cristal.


15/03/13

Falamos de libros

  Onte recibimos no noso centro a visita de Lola Puerta, da Librería Aenea, de Santiago. Tivemos a sorte de poder intercambiar comentarios sobre libros e de atender ás súas recomendacións. Foi un auténtico luxo poder contar coa súa presenza e escoitar as súas explicacións.
  Bautizamos esta actividade co nome de Falamos de Libros. Escollemos a entrada do instituto como o lugar máis axeitado para expoñer o material e tamén engadimos algunhas fotografías nos paneis. Nunha das mesas había unha urna para deixar as nosas suxerencias de lectura.
   A continuación deixamos algunhas fotografías desta actividade.
   
Falamos de libros on PhotoPeach

10/03/13

El guardián invisible

"Caminó unos metros por la pista, pero la suela plana de sus zapatos se pegaba a la fina capa de barro dificultando sus pasos. Frotó las suelas contra la hierba y, sintiéndose cada vez peor, penetró en el bosque como atraída por una llamada mística. La lluvia de las primeras horas del día no había penetrado en la densa arboleda, y bajo las copas de los árboles el suelo se veía seco y limpio, como si estuviese recién barrido por las lamias del monte, aquellas hadas del bosque y del río que cuidaban de sus cabellos con peines de oro y plata, que dormían durante el día enterradas bajo tierra y sólo salían al atardecer, para intentar seducir a los viajeros. Premiaban a los hombres que yacían con ellas o castigaban a los que intentaban robar sus peines provocándoles horribles deformaciones". (Páx. 328).



 En Elizondo, o lugar de onde é orixinaria Amaia Salazar, aparece o cadáver dunha adolescente en estrañas circunstancias. Pouco tempo despois as mortes continúan na zona . A investigadora do caso, que sempre evitou voltar ás súas orixes, debe enfrontarse a unha situación complexa na que se mesturan circunstancias familiares e as súas propias pantasmas. 
  Un dos atractivos da novela é a relación que garda coa natureza e os seres míticos que a habitan (o Basajaun ou o Señor do Bosque, a deusa Mari... ). Gustáronme as descricións da zona do Baztán así como algunhas das persoaxes que forman parte da vida de Amaia (a tía Engrasi, por exemplo, que se fixo cargo dela cando era unha nena).
  Estaremos atentos á publicación dos outros dous volumes da triloxía.

26/02/13

El vendedor de humo

Este traballo, dirixido por Jaime Maestro e realizado polos alumnos da escola valenciana Primer Frame, foi premiado na categoría de Mellor curtametraxe de animación na derradeira edición dos Premios Goya.

25/02/13

Los días contados

"Abády llegó a Venecia una tarde resplandeciente. Una góndola lo llevó a un pequeño hotel italiano de segunda categoría, cerca de la Plaza de San Marcos, donde no se alojaban extranjeros. A las siete se fue al Ponte Canonica. Habían quedado allí por carta. Adrienne, que vivía en el Hotel Danieli, situado en el viejo Palazzo Dandolo, pudo llegar hasta allí discretamente entre las callejuelas traseras. Sólo ella se alojaba allí. Sus hermanas y mademoiselle Morin estaban en un palacete del Lido, frente al mar. Iba a verlas todos los días.Bajaban a la playa, comían juntas y, por la tarde o por la noche, Adrienne volvía a su hotel". ( Páx. 650)



Hai libros que nos sorprenden e que nos fan vivir momentos extraordinarios e hai outros que non son capaces de despertar en nos ningún sentimento. Las horas contadas de Miklós Bánffy pertence, na miña opinión, ao primeiro grupo. Está na categoría dos grandes porque é capaz de describir con mestría o ocaso da aristocracia húngara a principios do século XX e de achegarnos a un mundo que está a piques de desaparecer. Nel atopamos a Bálint Abády, que acaba de chegar do estranxeiro e debe poñerse no lugar que lle corresponde na sociedade e, ao seu carón, a Lásló Gyeroffy, o seu curmán, que ten ideas diferentes sobre como se debe vivir.  Acompañados de Adrienne e Klára axudarannos a coñecer a sociedade na que viven.A política, as relacións sociais, a economía...son analizadas con detalle nunha obra escrita para perdurar que continúa con Las almas juzgadas e El reino dividido. Unha triloxía que non debemos perder.

14/02/13

O único que queda é o amor

"Desconcertada , buscou o libro. Axiña o atopou: Todo el amor de Pablo Neruda. Foi á páxina indicada na tarxeta, aínda que xa sospeitaba que o poema completo sería moito máis intenso e emotivo que os versos que o iniciaban. Así era, así era. A Sara tremíanlle as pernas mentres lía aquela fervenza de imaxes que parecían creadas para sacudir coma un vendaval o seu corazón. Cómo puidera pasar tantos anos ignorando un poema así?"

           O único que queda é o amor de A. Fernández Paz


05/02/13

Quiero que mi boca se desnude

A piques de celebrar o Día de San Valentín queremos ir preparando a data con algunhas cancións, textos... como este bolero de Café Quijano e Armando Manzanero.

LinkWithin