A Biblioteca do Colmeiro

Desmayarse,...

2012-02-14T23:51:00.003+01:00

Soneto 126

"Desmayarse, atreverse, estar furioso,

áspero, tierno, liberal, esquivo,

alentado, mortal, difunto, vivo,

leal, traidor, cobarde y animoso;

no hallar fuera del bien centro y reposo,

mostrarse alegre, triste, humilde, altivo,

enojado, valiente, fugitivo,

satisfecho, ofendido, receloso;

huir el rostro al claro desengaño,

beber veneno por licor süave,

olvidar el provecho, amar el daño;

creer que un cielo en un infierno cabe,

dar la vida y el alma a un desengaño:

esto es amor: quien lo probó lo sabe".

Lope de Vega

Las ardillas de Central Park están tristes los lunes

2012-02-06T16:53:00.003+01:00

Procedencia da imaxe

"Es la historia de cómo encontrar tu lugar detrás de la niebla...Todos tenemos un lugar detrás de la niebla y no lo sabemos. [...] Es la historia de por qué tenemos el valor de atravesar la niebla y de por qué renunciamos a ello..."

(Páx. 742)

Este é o terceiro título da triloxía de Katherine Pancol ( Los ojos amarillos de los cocodrilos, El vals lento de las tortugas) . Neste momento e con moitas historias parece que os personaxes van atopando o seu sitio. Joséphine, tras a morte da súa irmá, non é quen de volver a escribir pero dun xeito casual unha gran historia chega ás súas mans; Shirley e Gary enfróntanse ao seu pasado; Hortense triunfa no mundo da moda... Resulta algo disparatado o personaxe de Junior, o fillo de Marcel Grobz e Josiane.

Unha lectura entretida.

Mochilas temáticas

2012-01-20T12:39:00.002+01:00

Ao longo do presente curso imos ter a oportunidade de fomentar a lectura entre o alumnado con diversas actividades. Un bo xeito de facelo é a través das Mochilas temáticas que acabamos de poñer en funcionamento en 2º de ESO. O Amor, o Medo, o Cine... parece que ata o de agora están sendo do voso interese, tal e como se recolle na libreta que as acompaña e que serve para deixar as vosas impresións , e as das vosas familias, sobre a actividade. Pódense ter na casa durante 15 días.

El cielo a medio hacer

2012-01-09T14:52:00.004+01:00

Procedencia da imaxe

Acabo de rematar a lectura de El cielo a medio hacer de Tomas Tranströmer, Premio Nobel de Literatura do ano 2011. Nesta edición, que recopila poemas dende os seus inicios, podemos achegarnos aos seus versos depurados ambientados na natureza en moitos momentos. A obra contén tamén a súa autobiografía.

EL ÁRBOL Y LA NUBE

UN árbol anda de aquí para allá bajo la lluvia,

de prisa, ante nosotros, en lo gris derramándose.

Lleva un recado. Vida extrae de la lluvia

como el mirlo en un jardín frutal.

Cuando la lluvia cesa, el árbol se detiene.

Se vislumbra derecho, quieto en noches claras,

como nosotros, esperando el instante

en que florezca nieve en el instante.

De El cielo a medio hacer (1962)

Título: El cielo a medio hacer.
Autor: Tomas Tranströmer.
Traducción : Roberto Mascaró.
Editorial : Nórdica Libros, 263 páxinas.

Fly me to the moon

2011-12-16T13:18:00.002+01:00

Acabamos de leer en 2º de Bachillerato Plenilunio de Antonio Muñoz Molina. Recogemos aquí una de las canciones que aparecen en el libro .

Ano Internacional das árbores (VI)

2011-12-15T10:36:00.005+01:00

Procedencia da imaxe

"En los huertos y en los jardines, cuyos senderos no hollaban hacían muchos años las plantas de los religiosos, la vegetación, abandonada de sí misma, desplegaba todas sus galas, sin temor de que la mano del hombre la mutilase, creyendo embellecerla.

Las plantas trepadoras subían encaramándose por los añosos troncos de los árboles; las sombrías calles de álamos, cuyas copas se tocaban y se confundían entre sí, se habían cubierto de céspedes."

"El rayo de luna" de Gustavo Adolfo Bécquer.

Os soportes de escritura

2011-11-27T23:11:00.005+01:00

Ademais da exposición sobre Violencia de Xénero que podedes visitar á entrada do noso centro, na Biblioteca tamén contamos con outra sobre Os soportes de escritura na Antigüidade , elaborada polo Departamento de Clásicas, e que se irá completando ao longo do curso. Un interesante percorrido que non deberiamos perder.

Contra a Violencia de Xénero (III)

2011-11-25T22:25:00.005+01:00

Hoxe celébrase o Día Internacional contra a Violencia de Xénero. Dende a Biblioteca levamos a cabo unha serie de actividades que presentamos de xeito resumido cunha pequena montaxe.

Queremos agradecer moi especialmente a presencia no noso centro de Ofelia Lema Villar, da Universidade de Santiago de Compostela, que nos deu unha excelente charla sobre o tema e ademais proporcionounos moito material a alumnos e profesores .

Tamén agradecemos o texto elaborado pola alumna de 4º de ESO A, Paula Gamallo, especialmente sensibilizada con este tema, e que reproducimos a continuación.

"Verdadeiramente todos estamos concienciados do feito de que, no noso país, coma no resto do mundo, sucedan a miúdo casos de violencia de xénero. Os medios de comunicación, como por exemplo o telediario, mostran día a día un novo exemplo de violencia machista na que a muller, polo xeral, é asasinada dunha maneira ou doutra.

En certo modo, a información atópase a disposición da sociedade, co paso do tempo avánzase e todos imos coñecendo máis sobre este tema, pero eu quero dar lugar a unha pregunta: TOMAMOS VERDADEIRAMENTE EN SERIO TODOS ESTES FEITOS DE DISCRIMINACIÓN CARA A MULLER OU SIMPLEMENTE SENTIMOS CERTA PENA POLAS VÍCTIMAS, EVADÍNDONOS COA IDEA DE QUE NON ACONTEZA O NOSO ARREDOR?

O primeiro que debemos ter claro é que a violencia de xénero non so engloba os golpes, insultos... Este concepto vai moito máis alá e, na sociedade na que vivimos, a pesar de todos os adiantos que existen, a discriminación cara a muller segue sendo un feito e existe en cada mínimo detalle das nosas vidas: nos medios de comunicación (anuncios, programación sexista...); na educación infantil, que é onde aparecen os primeiros indicios cara á desigualdade, debido á educación impartida polas familias na que o rol da muller é sempre diferente ao do home, os xoguetes son calificados para a nena ou o neno, a influencia dos amigos e de como se comportan os demais. Tamén na ocupación de postos de traballo está demostrado que o home exerce sempre cargos moito máis importantes e mellor remunerados que a muller, a pesar de seren máis as mulleres nas universidades.

Todos estes exemplos, aos que a maior parte da sociedade non dá suficiente importancia, dan lugar á resposta da pregunta plantexada anteriormente e é que todos deberiamos concienciarnos de que aínda nos queda moito por avanzar para acadar a igualdade plena entre homes e mulleres e que, na medida do posible, teriamos que contribuir á inserción absoluta da muller na sociedade e tentar abolir por completo todo indicio de discriminación cara a ela. A axuda está nas túas mans, ti decides".

Contra a Violencia de Xénero (III) on PhotoPeach

Cadea perpetua

2011-11-24T12:02:00.002+01:00

Unha alumna que prefire non desvelar o seu nome fainos chegar a seguinte recomendación :

"É unha película moi emotiva que trata dun home que chega ao cárcere tras ser culpado de asasinato. Alí é maltratado e obrigado a facer cousas que non quere. Ao principio cústalle facer amigos e relacionarse pero, co tempo, acaba gañando a amizade e o repecto de case todos. Cando consegue saír do cárcere víngase de todos e fai realidade o seu soño.

Eu recoméndolla a todos os meus compañeiros e a todas aquelas persoas ás que lles gusten as películas que lles fagan pensar ".

Contra a violencia de xénero (II)

2011-11-22T21:03:00.002+01:00

Procedencia da imaxe

"A violencia contra a muller é quizais a máis vergonzosa violación dos dereitos humanos. Non coñece límites xeográficos, culturais ou de riqueza".

Kofi Annan

As mochilas volven viaxar

2011-11-20T20:28:00.004+01:00

Procedencia da imaxe

Dende a Biblioteca lembrámosvos que xa comezaron a viaxar as primeiras mochilas para que todas as familias poidan disfrutar do seu contido (obras de lectura, películas...) Este curso ampliamos o prazo de préstamos a 15 días, tendo en conta as vosas suxerencias.

Cada mochila leva unha libreta para que deixedes os vosos comentarios sobre a actividade.

Dereito á Educación

2011-11-15T21:48:00.002+01:00

O vindeiro domingo, 20 de novembro, celébrase o XXII aniversario da firma da Convención dos Dereitos do Neno.

A través dunha campaña protagonizada por Pocoyó, en colaboración con UNICEF, podemos lembrar os Dereitos da Infancia.

Contra a violencia de xénero

2011-11-14T12:19:00.003+01:00

Procedencia da imaxe

"A obra perfecta da agresividade é conseguir que a víctima admire ao verdugo"

Victoria Sau

Historia de un segundo

2011-11-09T13:20:00.002+01:00

Procedencia da imaxe

Martina Domínguez, de 2ºESO B, fainos a seguinte recomendación de lectura: "Es un bonito libro que nos enseña como a veces el amor puede más que la propia vida. En este caso, como tantos otros antiguamente, el mayor impedimento entre los protagonistas, que son dos jóvenes enamorados, es su clase social. Mientras que él es el esclavo del médico y no sabe leer ni escribir, ella proviene de una familia acomodada, así que tendrán que comunicarse de una ingeniosa manera y con la ayuda de otras personas".

Porque un segundo de amor puede ser más intenso que cien años de vida.

Papiroflexia (II)

2011-11-03T22:06:00.002+01:00

Fixemos unha pequena montaxe cos traballos elaborados polos alumnos, e por algún profesor, sobre a Papiroflexia. Esta actividade non sería posible sen a implicación dos Departamentos de Educación Física e de Plástica que lle dedicaron tempo e ilusión a este proxecto, e, por suposto, ao traballo dos alumnos. Aproveitamos tamén para felicitar ao alumno de 2º de Bacharelato Juan Manuel Ríos polo seu traballo.

Este é o resultado. Agardamos que sexa do voso agrado.

Papiroflexia on PhotoPeach

A voadora de Serantes

2011-10-31T15:19:00.002+01:00

Procedencia da imaxe

A VOADORA DE SERANTES

Estaba Manuel Páramo botándolle un feixe de herba ás vacas, e a muller apoleirando as galiñas, á caída dunha serán de verán, cando delambos ouviron un asubío mesmo derriba das súas cabezas. Miraron pra o ceo, a ver de ónde viña aquelo, que pasaba de asubío a trono, e viron pasar voando, nunha banqueta, á señora María de Fontes, que era conocida pola Voadora de Serantes, aínda que ninguén sabía de ónde lle viñera o apodo. Pro ben sabía que era acertado, que a señora María voaba. Manuel e a súa muller correron a darlle o parte aos veciños de deloutra banda do río. O señor Bastián de Cosme, liando despacio un cigarro, comentou:

- ¡Non sabía que fose meiga!

E non lle dou importancia ao asunto, recomendándolle a Manuel e maila muller que calasen o conto e non se metesen na vida de naide.

- Cadaquén gaña a vida como pode, sentenciou.

Álvaro Cunqueiro, Os outros feirantes.

Papiroflexia

2011-10-20T23:26:00.003+02:00

PAPIROFLEXIA s.f. Arte ou destreza de obter figuras diversas mediante dobras das follas de papel.

Este ano, coincidindo co Día da Biblioteca Escolar, estamos a organizar, coa axuda do Departamento de Educación Física, unha pequena exposición sobre este tema. Xa comezamos a facer figuras e pensamos que pode ser unha actividade atractiva, así que esperamos que vos animedes, profesores e alumnos, esta fin de semana, e que o vindeiro luns apareza o noso centro cheo de creacións orixinais.

Deixámosmos aquí un vídeo para que vaiades entrenando.

Ano Internacional das árbores (V)

2011-10-14T13:30:00.002+02:00

Procedencia da imaxe

duir

camiñar polo gume das follas

do carballo

era como abalar nos tombos

en Arneliña

esfragarse polo oco do teu van

a beira dunha folla de carballo

con q de quercia

debuxaba a revolta das corredoiras

que levan á túa casa

e aínda que nunca o dicimos

en voz alta

no centro do bugallo

arreconchegada como un neno no berce

ela conta os días e minutos

para que chuegue a súa hora

abecedario de árbores de Marilar Aleixandre.

Colinas plateadas

2011-10-13T22:09:00.003+02:00

Antonio Machado (1875-1939) es uno de nuestros grandes clásicos. Seguimos leyendo sus versos y disfrutando de ellos. Acabamos de hacer una pequeña selección en 2º de Bachillerato y queremos recordar este conocido poema perteneciente a Campos de Castilla (1907-1917).

Procedencia de la imagen

¡Colinas plateadas,

grises alcores, cárdenas roquedas

por donde traza el Duero

su curva de ballesta

en torno a Soria, oscuros encinares,

ariscos pedregales, calvas sierras,

caminos blancos y álamos del río,

tardes de Soria, mística y guerrera,

hoy siento por vosotros, en el fondo

del corazón, tristeza,

tristeza que es amor! ¡Campos de Soria

donde parece que las rocas sueñan,

conmigo vais! ¡Colinas plateadas,

grises alcores, cárdenas roquedas!...

Music

2011-10-13T10:15:00.001+02:00

"Music expresses that which cannot be put into words and that which cannot remain silent".

Victor Hugo

El café de los corazones rotos

2011-10-08T12:32:00.003+02:00

Procedencia da imaxe

"-Hay dos cosas en la vida de las que un hombre nunca se harta-me decía mi madre-:Un buen plato de cocina y un buen abrazo". (Páx.9)

Así comeza esta historia, protagonizada por Dell, unha muller que ve como a súa vida cambia dun día para outro dun xeito importante, tras perder ao seu marido, co que estivo casada trinta anos. Sen embargo, chega a conclusión de que esta relación non era o que parecía e debe facerlle fronte a moitos problemas (económicos, persoais...) , así que decide sacarlle partido ás súas habilidades culinarias e abrir unha cafetería, o Heartbreak Cafe.

Dell ten que superar moitos atrancos no camiño pero conta tamén con moitos aliados. É unha muller valente que se atopa a sí mesma e que ten amigos que a axudan a saír adiante (Toni, Boone...)

Hai que dicir que nalgúns momentos percíbese certa previsibilidade, sobre todo cara ao final do libro.

As receitas do Heartbreak Cafe aparecen recollidas nas páxinas finais.

Ameaza

2011-10-08T12:13:00.000+02:00

Settecento

2011-10-03T20:11:00.006+02:00

Marisa fainos a seguinte recomendación de lectura:

Procedencia da imaxe

Seguindo a mesma liña que en Festina lente, Marcos Calveiro sumérxenos nun mundo de intriga da man do personaxe Aldo , pero esta vez centrado na Venecia do século XVIII. A súa riqueza léxica acompáñanos ao longo das descricións das dúas cidades que son tamén protagonistas neste libro: Venecia e Santiago.

O xove músico Aldo será víctima das intrigas que se tecen ao seu redor e a pesar da protección do seu mestre Vivaldi, a sorte depararalle un final incerto.

Recoméndovos este libro se vos gustan os libros de intriga e de amor pero sobre todo o disfrute do relato ben construido e cunha riqueza léxica sorprendente.

ILLAMENTO

2011-09-25T22:37:00.001+02:00

Día Internacional do Alzheimer

2011-09-21T20:42:00.001+02:00

No Día Internacional do Alzheimer queremos recoller esta excelente iniciativa.

Autoestima

2011-09-18T22:54:00.001+02:00

Todo un mundo de posibilidades

2011-09-14T15:52:00.007+02:00

Comeza un novo curso e a Biblioteca abre as súa portas. Dende esta parte importante do noso centro onde recomendamos lecturas, programamos actividades, soñamos e, en definitiva disfrutamos lendo , dámosmos a Benvida a todos e presentámosvos unha serie de materiais que están a vosa disposición.

. A novela policíaca :

. A Música:

. A Banda Deseñada :

. O mundo do cine ( películas de aventuras, clásicos, documentais...)

Todo un mundo de posibilidades que tedes a vosa disposición!

Ano Internacional dos Bosques (IV)

2011-09-03T23:39:00.004+02:00

Procedencia da imaxe

"Cando o verán cubra o mundo e nun mediodía de ouro

baixo o teito de follas durmidas se despreguen os soños das árbores,

cando as salas dos bosques sexan verdes e frías e o vento sopre do oeste,

¡volve onda min! ¡Volve onda min e di que a miña terra é a mellor!"

O Señor dos Aneis, II .As Dúas Torres de J.R.R. Tolkien

El jardín olvidado

2011-08-31T23:06:00.003+02:00

"Me gustaría honrar aquí a los autores que escriben para niños. Descubrir a edad temprana que detrás de las negras marcas de un papel blanco se ocultan mundos de incomparable terror, alegría y excitación es uno de los grandes regalos de la vida. Estoy enormemente agradecida a aquellos autores cuyas obras encendieron mi imaginación infantil e inspiraron en mí un amor por los libros y la lectura que han sido una constante compañía. El jardín olvidado es, en parte, una oda a ellos". (Páx. 11,12).

Seguindo a recomendación de dúas amigas comecei a ler El Jardín olvidado de Kate Morton e debo dicir que non parei ata que rematei. Esta obra atrapoume dende as primeiras páxinas. Nela atopamos unha historia que se desenrola en varios lugares (Londres, Brisbane, Cornualles...) e que presenta saltos no tempo, tratando de desvelar un segredo familiar que durante toda a súa vida intrigou a Nell, unha das protagonistas, que descoñece cales foron en realidade as súas orixes. Será Cassandra, a súa neta, quen retome a investigación, despois de herdar da súa avoa unha misteriosa cabana.

É tamén unha historia na que a literatura está moi presente a través dos relatos de fadas que Eliza Makepeace escribe continuamente e que teñen relación coa súa propia vida.

A pesar da dureza de moitos momentos narrados (non foi nada doada a vida destas mulleres), a historia ten momentos inesquecibles e, na miña opinión, merece moito a pena.

A rapaza do circo

2011-08-24T23:30:00.005+02:00

Hoxe cúmplense 70 anos do nacemento de Carlos Casares, autor fundamental na renovación da nosa narrativa . Lembramos un fragmento do seu relato A rapaza do circo pertencente á obra Vento ferido (1967).

"Mirou pola fiestra. Víase a carpa do circo que se erguía entre os carballos do feiral.

Está castigado. Cando el saia, a sesión da tarde terá rematado. E despois de cear non o deixarán ir.

A cousa empezou por culpa dunha aposta. Os de quinto estudiaban na aula II que tiña acceso directo dende o portal sin pasar polas demais dependencias do colexio. Podían ve-la rúa e meterse coas rapazas que pasaban sin que ninguén os vixiase. Cando viron a Anne, avisárono:

- Mira a francesiña do circo".

Procedencia da imaxe

Remedio

2011-08-22T12:58:00.003+02:00

Gustounos moito este vídeo sobre o Fomento da lectura , parécenos un traballo estupendo e, dende aquí, felicitamos aos seus creadores. A verdade é que todo son vantaxes (a adquisición de vocabulario, a posibilidade de viaxar a outros mundos, ...)

La tierra de las cuevas pintadas

2011-08-11T18:05:00.003+02:00

Procedencia da imaxe

"El tercer color primario es el amarillo, el color del sol, Bali, y el color del fuego, aunque los dos contienen también mucho rojo, lo que demuestra que poseen vida propia. En el sol, se ve el rojo sobre todo por la mañana y al atardecer. El sol nos da luz y calor pero puede resultar peligroso. Un exceso de sol puede quemar la piel y secar las plantas y los abrevaderos. Nadie tiene control sobre el sol;ni siquiera Doni, la Madre, podría controlar a su hijo, Bali". (Páx.107).

Esta obra é o sexto volume da serie Os fillos da terra de Jean M. Auel. Ambientada na Prehistoria e froito dun longo traballo de documentación, trata de reconstruir como foi a vida na época das cavernas. A historia céntrase no personaxe de Ayla, unha muller criada cos mamutoi, que inicia a súa xira da Donier para se converter co tempo e tras pasar unha serie de probas, en Zelandoni da Novena Caverna. Acompañada de Jolandar, a súa parella, e de Jonayla, a súa filla de curta idade, debe atravesar un camiño cheo de dificultades para acadar a súa meta.

Título: La tierra de las cuevas pintadas.
Autora: Jean M. Auel.
Editorial Maeva, 794 páxinas.

Ano Internacional dos Bosques (III)

2011-08-05T13:10:00.003+02:00

Procedencia da imaxe

EN LOS BOSQUES DE PENNSYLVANIA

Cuando un árbol gigante se suicida,
harto de estar ya seco y no dar pájaros,
sin esperar al hombre que le tale,
sin esperar al viento,
lanza su última música sin hojas
—sinfónica explosión donde hubo nidos—,
crujen todos sus huecos de madera,
caen dos gotas de savia todavía
cuando estalla su tallo por el aire,
ruedan sus toneladas por el monte,
lloran los lobos y los ciervos tiemblan,
van a su encuentro las ardillas todas,
presintiendo que es algo de belleza que muere.

Gloria Fuertes

Unha viaxe fantástica

2011-08-04T14:25:00.004+02:00

Ata o 28 de agosto temos a oportunidade de visitar ExpoSyFy en A Coruña, onde estanse a expoñer obxectos orixinais de películas como Star Wars, Batman, Dick Tracy ... Unha viaxe fantástica a través do tempo.

Ano Internacional dos Bosques (II)

2011-08-03T10:30:00.005+02:00

BOSQUE

Cruzas por el crepúsculo.
El aire
tienes que separarlo casi con las manos
de tan denso, de tan impenetrable.
Andas. No dejan huellas
tus pies. Cientos de árboles
contienen el aliento sobre tu
cabeza. Un pájaro no sabe
que estás allí, y lanza su silbido
largo al otro lado del paisaje.
El mundo cambia de color: es como el eco
del mundo. Eco distante
que tú estremeces, traspasando
las últimas fronteras de la tarde.

Ángel González

La trampa de miel

2011-08-02T11:52:00.002+02:00

Procedencia da imaxe

"El hombre de la cámara de fotos la vio de pronto. Se detuvo, salió del sendero y se adentró un poco entre los árboles. Se colgó la cámara en el cuello, la levantó hasta sus ojos y miró por el visor. Le temblaban las manos. Sólo llevaba una fina chaqueta blanca sobre el vestido de verano rosa. A lo largo de la playa había preparados montones de madera para encender grandes hogueras. Era la noche de San Juan y había que celebrarlo". (Páx.399).

Nun intervalo moi curto de tempo, nunha pequena localidade, desaparece Patrick, un rapaz, cando ía camiño da súa casa, ao rematar as clases. Unha veciña que pasa o tempo mirando pola ventá da súa casa é a persoa que o viu por última vez. Uns días despois, Elna Druzika, é atropelada. Ábrese unha investigación e Marian Dahle , que acaba de chegar, únese ao equipo do inspector Cato Isaksen, pero semella que non conxenian e prodúcense moitas tensións entre eles. O tempo vai pasando e os datos que saen á luz son terribles...

Le soleil

2011-07-26T19:30:00.005+02:00

Source de l'image

Le Soleil (Fleurs du mal)

Charles Baudelaire (1821-1867)

Le long du vieux faubourg, où pendent aux masures

Les persiennes, abri des sécrètes luxures,

Quand le soleil cruel frappe à traits redoublés

Sur la ville et les champs, sur les toits et les blés,

Je vais m'exercer seul à ma fantasque escrime,
Flairant dans tous les coins les hasards de la rime,
Trébuchant sur les mots comme sur les pavés
Heurtant parfois des vers depuis longtemps rêvés.

Ce père nourricier, ennemi des chloroses,
Eveille dans les champs les vers comme les roses;
II fait s'évaporer les soucis vers le ciel,
Et remplit les cerveaux et les ruches le miel.
C'est lui qui rajeunit les porteurs de béquilles
Et les rend gais et doux comme des jeunes filles,
Et commande aux moissons de croître et de mûrir
Dans le coeur immortel qui toujours veut fleurir!
Quand, ainsi qu'un poète, il descend dans les villes,
II ennoblit le sort des choses les plus viles,
Et s'introduit en roi, sans bruit et sans valets,
Dans tous les hôpitaux et dans tous les palais.

Los herejes de Oxford

2011-07-21T11:06:00.004+02:00

Procedencia da imaxe

"La biblioteca ocupaba el primer piso del edificio norte en el lado oeste de la escalera principal, justo enfrente de la capilla, y era un poco más pequeña que ésta. Al igual que ella, tenía el techo de vigas de madera y esteras en el suelo. Había sido diseñada siguiendo el estilo del siglo anterior, con grandes y largos atriles de madera donde los lectores leían de pie los voluminosos libros manuscritos que estaban sujetos con cadenas de latón a una barra del mismo metal que corría debajo de los atriles". (Páx.199)

Giordano Bruno é un humanista que discrepa da ideoloxía da época na que lle tocou vivir, no século XVI, e iso tráelle moitos problemas. Vese obrigado a deixar o Mosteiro de San Domenico Maggiore, en Nápoles, e chega a Oxford, defendendo as ideas de Copérnico, e na procura dun manuscrito. Por outra banda, sir Francis Walsingham, Secretario de Estado da raíña Isabel, encoméndalle unha importante misión e así Bruno verase envolto nunha complexa situación na que terá que investigar unha serie de crimes.

Título: Los herejes de Oxford.
Autora: S.J.Parris.
Editorial Grijalbo, 455 páxinas.

The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore

2011-07-19T11:20:00.006+02:00

Este é o título dunha estupenda aplicación que a través do Deseño 3D e a Animación permite achegarse aos libros dun xeito ameno. O seu autor é William Joyce.

My favourite westerns

2011-07-12T22:12:00.000+02:00

My favourite westerns on PhotoPeach

A mar de músicas

2011-07-06T13:26:00.003+02:00

A partir do vindeiro venres día 8 temos unha cita importante coa multiculturalidade en Cartaxena onde vaise celebrar o Festival A mar de músicas . Este ano Italia será a gran protagonista, aínda que estarán tamén presentes voces de todos os continentes (Omara Portuondo, Cyndi Lauper, ...)

Soliloquio del farero

2011-07-03T23:30:00.002+02:00

"Cómo llenarte, soledad,

sino contigo misma...

De niño, entre las pobres guaridas de la tierra,

quieto en ángulo oscuro,

buscaba en ti, encendida guirnalda,

mis auroras futuras y furtivos nocturnos,

y en ti los vislumbraba,

naturales y exactos, también libres y fieles,

a semejanza mía,

a semejanza tuya, eterna soledad.

[... ] Por ti me encuentro ahora el eco de la antigua persona

que yo fui,

que yo mismo manché con aquellas juveniles traiciones;

por ti me encuentro ahora, constelados hallazgos,

limpios de otro deseo,

el sol, mi dios, la noche rumorosa,

la lluvia, intimidad de siempre,

el bosque y su alentar pagano,

el mar, el mar como su nombre hermoso;

y sobre todos ellos,

cuerpo oscuro y esbelto,

te encuentro a ti, tú, soledad tan mía,

y tú me das fuerza y debilidad

como al ave cansada los brazos de la piedra.

[...] Tú, verdad solitaria,

transparente pasión, mi soledad de siempre,

eres inmenso abrazo;

el sol, el mar,

la oscuridad, la estepa,

el hombre y su deseo,

la airada muchedumbre,

¿qué son sino tú misma?

Por ti, mi soledad, los busqué un día;

en ti, mi soledad, los amo ahora".

Luis Cernuda, La realidad y el deseo.

SUNSHINE AWARD

2011-06-26T22:09:00.006+02:00

Gústanos recibir boas novas daqueles aos que apreciamos. Neste caso en forma de agasallo, o Sunshine Award, de mans de Bibloranca, blog ao que seguimos e admiramos e ao que lle agradecemos este xesto.

Agora temos que cumplir cos requisitos esixidos (compartir o premio con outros 12 blogs, facer un post co premio recibido e agradecer á persona que cho concedeu no post, avisar aos seleccionados e publicar a dirección do seu blog). O máis complicado é facer a selección porque realmente todos os compañeiros o merecen.

Esta é a nosa escolla:

BIBLORANCA

ARS LEGENDI

BIBLIOABRAZO

MESTURAS

EN OCASIONES...LEO LIBROS

SAPERE AUDE!

RAIOTECA

AS MARIÑAS

UNHA LAGOA DE LIBROS

O RECANTO DE MIK

ARQUIVOS DO TRASNO

BIBLIOTECA OLLOS GRANDES

Agasallos

2011-06-23T16:58:00.005+02:00

Sempre é agradable recibir agasallos. Neste caso os gañadores do concurso Deseña un ex libris ( Alejandro Órrea, Raquel Bibián e Verónica Ríos, de 4º de ESO) queren que os seus permanezan na nosa biblioteca e deciden obsequiarnos con tres libros,como podedes ver nas fotografías que aparecen a continuación. Dende a biblioteca queremos felicitalos por gañar o concurso e darlles as grazas por este xesto.

Aproveitamos a ocasión para agradecer a axuda do Departamento de Plástica nesta actividade.

Lume de cobiza

2011-06-22T17:32:00.005+02:00

Procedencia da imaxe

"A un lado e a outro da estrada, os efectos do lume son devastadores. Os incendios de días atrás reconverteron a paisaxe dun verde fascinante nun patético ocre e negro, de penetrante cheiro a queimado. Só algún pasto esporádico achegaba co seu verdor apagado un toque de cor, que non facía outra cousa que aumentar o dramatismo provocado polas labaradas". (Páx.81).

Este é o desolador panorama que Frank Soutelo ve dende a ventanilla do seu coche no verán do ano 2006, cando o lume arrasou os nosos bosques. Este investigador de orixe galega, que reside nos Estados Unidos, ven pasar uns días de vacacións a casa duns familiares e, dun xeito casual, vese envolto nunha trama na que os intereses inmobiliarios ocupan un lugar principal. Sen medios ao seu alcance, pero coa axuda dalgúns amigos, consegue ir atando cabos ata resolver a morte de Lardo.

A obra fainos rir nalgúns momentos, por exemplo, cos mesmos nomes dalgúns personaxes como Marcial Dalama, Demoleitor, do que fai un bo retrato.

Titulo: Lume de cobiza.
Autor: Miguel Anxo Fernández.
Editorial Galaxia, 278 páxinas.

Noite de verán

2011-06-19T18:23:00.005+02:00

Noche de verano

Es una hermosa noche de verano.

Tienen las altas casas

abiertos los balcones

del viejo pueblo a la anchurosa plaza.

En el amplio rectángulo desierto,

bancos de piedra, evónimos y acacias

simétricos dibujan

sus negras sombras en la arena blanca.

En el cénit, la luna, y en la torre,

la esfera del reloj iluminada.

Yo en este viejo pueblo paseando

solo, como un fantasma.

Antonio Machado, Campos de Castilla.

Procedencia de la imagen

El día E

2011-06-18T09:59:00.003+02:00

Hoy se celebra el Día E, la fiesta de todos los que hablamos español y desde aquí queremos contribuir recordando la importancia de esta fecha y de lo que significa. Han sido muchos los actos celebrados hasta este momento y los que se llevarán a cabo a lo largo de toda la jornada.

Ler no verán (II)

2011-06-16T13:56:00.001+02:00

Estas son algunhas das nosas propostas para ler no verán.
Ler no verán (II) on PhotoPeach

Ler no verán

2011-06-15T11:21:00.003+02:00

Procedencia da imaxe

A piques de iniciar as vacacións de verán ofrecémosmos a posibilidade de elixir as vosas lecturas para estas datas. Só tedes que pasar pola biblioteca e facernos chegar as vosas suxerencias (cales son os libros que este curso non puidestes ler por falta de tempo?) Só tedes que elixilos (non se prestarán máis de 5 libros) e comprometervos a entregalos cando comece o novo curso, no mes de setembro.

Día Mundial dos Océanos

2011-06-09T11:58:00.004+02:00

Onte celebrouse o Día Mundial dos Océanos

Dende aquí queremos lembrar esta data cun poema de Pablo Neruda.

SI de tus dones y de tus destrucciones, Océano

a mis manos

pudiera destinar una medida, una fruta, un fermento,

escogería tu reposo distante, las líneas de tu acero,

tu extensión vigilada por el aire y la noche,

y la energía de tu idioma blanco

que destroza y derriba sus columnas

en su propia pureza demolida.

No es la última ola con su salado peso
la que tritura costas y produce
la paz de arena que rodea el mundo:
es el central volumen de la fuerza,
la potencia extendida de las aguas,
la inmóvil soledad llena de vidas.
Tiempo, tal vez, o copa acumulada
de todo movimiento, unidad pura
que no selló la muerte, verde víscera
de la totalidad abrasadora.

Del brazo sumergido que levanta una gota

no queda sino un beso de la sal. De los
cuerpos
del hombre en tus orillas una húmeda
fragancia
de flor mojada permanece. Tu energía
parece resbalar sin ser gastada,

parece regresar a su reposo.

La ola que desprendes,
arco de identidad, pluma estrellada,
cuando se despeñó fue sólo espuma,
y regresó a nacer sin consumirse.

Toda tu fuerza vuelve a ser origen.
Sólo entregas despojos triturados,
cáscaras que apartó tu cargamento,
lo que expulsó la acción de tu abundancia,
todo lo que dejó de ser racimo.

Tu estatua está extendida más allá de las olas.

Viviente y ordenada como el pecho y el manto
de un solo ser y sus respiraciones,
en la materia de la luz izadas,
llanuras levantadas por las olas,

forman la piel desnuda del planeta.

Llenas tu propio ser con tu substancia.

Colmas la curvatura del silencio.

Con tu sal y tu miel tiembla la copa,
la cavidad universal del agua,
y nada falta en ti como en el cráter
desollado, en el vaso cerril:
cumbres vacías, cicatrices, señales
que vigilan el aire mutilado.

Tus pétalos palpitan contra el mundo,
tiemblan tus cereales submarinos,
las suaves ovas cuelgan su amenaza,
navegan y pululan las escuelas,

y sólo sube al hilo de las redes
el relámpago muerto de la escama,
un milímetro herido en la distancia
de tus totalidades cristalinas.

Pablo Neruda, "El gran océano"

Manifesto das Bibliotecas Escolares de Galicia

2011-06-01T11:35:00.004+02:00

Ante a previsible retirada de formadores específicos no ámbito das bibliotecas escolares no Servizo de Formación do Profesorado, no Centro Autonómico de Formación e Innovación e nos centros de formación e recursos dependentes da Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, segundo o borrador da orde que convocará concurso público de méritos para cubrir postos de persoas directoras e asesoras nestes centros queremos manifestar o seguinte:

Hai proxectos que nacen marcados pola vulnerabilidade e a razón desta circunstancia non ten nada que ver coa falta de rigor ou a pouca entrega das persoas que os poñen en marcha. Máis ben ten que ver co feito de que nacen destinados a nadar contra corrente. Con todo, esa é a principal razón da súa existencia: xorden porque responden a unha necesidade non satisfeita pero compartida por un número crecente de persoas que senten que é posible compartir e facer viable o proxecto xuntos. Así naceu o movemento que cristalizou na iniciativa que todos coñecemos como PLAMBE. De xeito que dende hai algúns anos, esa iniciativa levou o mellor da creatividade e o esforzo de moitos docentes que xenerosamente regalaron o seu tempo e a súa capacidade de formar equipos e ilusionar a outros docentes en centros e centros de toda a nosa comunidade. Xuntos aprendemos a ser rigorosos e esixentes nos nosos proxectos, a crear espazos de aprendizaxe colaborativo, de cambios de estratexia, de achegamento ás novas tecnoloxías, de racionalización na xestión da información. Que ninguén se equivoque: os responsables das bibliotecas escolares non son seres evanescentes perdidos en vanas quimeras que tentan “roubar” horas a materias “importantes” para que o alumnado esmoreza entre mundos de ficción. Nada máis lonxe da realidade. Nun centro onde hai un equipo que xestiona a biblioteca de forma eficaz nótase. Os fondos adquírense con criterio, establécense acordos para xestionar a información, créanse espazos de colaboración e docencia compartida. Non é doado porque a maquinaria educativa ten unhas inercias difíciles de combater. A pesar de todo, estes docentes fórmanse e exercen a súa dura misión en horas non retribuídas, roubadas ás súas familias, ao descanso, ao lecer. Fomos coordinados con rigor e seriedade pola Asesoría de Bibliotecas Escolares pero sempre nos faltou o marco legal axeitado. A nosa misión é dura porque queda moito por definir. Na nosa inxenuidade e boa fe esperabamos conseguir progresivamente tempos e formación para seguir mellorando na nosa función se demostrabamos que eramos rigorosos e eficaces. Os nosos méritos como colectivo son dabondo coñecidos polos nosos gobernantes e acreditados por diferentes administracións e ámbitos a nivel estatal. Os numerosos e constantes premios anuais de boas prácticas concedidos polo Ministerio de Educación y Ciencia non caeron do ceo. Durante todos estes anos a formación recibida foi fundamental para levar a cabo actuacións rigorosas e enfocadas na dirección correcta.

Sabemos das cuantiosas axudas que a Dirección Xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, destina a outros proxectos, dos incentivos para a elaboración de contidos dixitais por parte das empresas editoriais, entre outras iniciativas. Non sería tamén interesante fomentar a produción de materiais propios e promover desde cada centro a estandarización de procedementos que axuden a xestionar a información entre o noso alumnado sen confiar todo a eses materiais externos que proceden da industria editorial, por valiosos que poidan ser? Por que non seguir aproveitando a experiencia e valía dos equipos das bibliotecas escolares nestes cometidos?. O noso empeño sempre foi crear nos centros pequenos focos que tentan estender esas boas prácticas de innovación e excelencia. Non entendemos este novo e repentino xiro na política de formación desta Dirección Xeral. Non nos parece xusto posto que, podemos dicir honestamente que, pola nosa banda, cumprimos con fartura. Ao desmantelar as estruturas que nos sosteñen o deterioro será proporcional ao entusiasmo e o esforzo investidos: inmenso e imparable. Algúns lembramos como o noso Conselleiro lanzou un bico ao aire ao despedirse dos asistentes aos últimos encontros despois dunhas entusiastas palabras de eloxio polos éxitos logrados polas bibliotecas escolares galegas a nivel estatal. Onde quedou ese entusiamo? Que interpretación debemos facer? O noso país pode permitirse tirar pola borda todo este traballo? E nós?. En que situación quedaremos agora diante das nosas comunidades educativas se despois de tanta insistencia é a propria Consellería a que nos invisibiliza?.

Colectivo dos equipos das bibliotecas escolares integradas no PLAMBE (Plan de Mellora das Bibliotecas Escolares Galegas)

Letras Galegas 2011

2011-05-31T15:15:00.002+02:00

Amosamos a continuación un pequeno resumo das actividades que fixemos no noso centro para celebrar o Día das Letras Galegas. Queremos agradecer moi especialmente a implicación do Departamento de Galego , sobre todo de Nati e Ana, nos traballos desenvolvidos, e a de todos os alumnos que contribuiron na lectura de poemas.

Letras Galegas 2011 on PhotoPeach

Calamus e o terror (II)

2011-05-26T15:16:00.004+02:00

A piques de rematar o curso e tendo en conta as preferencias dos membros do noso club de lectura, decidimos que a lectura deste mes versase sobre o terror así que o libro elixido é El palacio de la noche eterna de José Mª Latorre, da que seleccionamos o seguinte fragmento:

"Tumbado en la cama, volví a pensar en la desaparición del cadáver y en el pavoroso rugido que había oído surgir del interior del palacio. Todo ello me provocaba una vaga inquietud. Dejando aparte la profanación de la tumba y el robo del cuerpo suceso del que no había tenido ninguna otra noticia-, me parecía extraño todo cuanto se hallaba relacionado con el regreso de los Mortimer..." (páx.39).

Procedencia da imaxe

Letras Galegas 2011: Lois Pereiro (III)

2011-05-17T10:58:00.003+02:00

ACRÓSTICO

Somentes

intentaba conseguir

deixar na terra

algo de min que me sobrevivira

sabendo que debería ter sabido

impedirme a min mesmo

descubrir que só fixen un interludio

atroz entre dous muros de silencio

Procedencia da imaxe

só puiden evitar vivindo á sombra

inocularlle para sempre a quen amaba

doses letais do amor que envelenaba

a súa alma cunha dor eterna

substituindo o desexo polo exilio

iniciei a viaxe sen retorno

deixándome levar sen resistencia

ó fondo dunha interna

aniquilación chea de nostalxia.

Letras Galegas 2011: Lois Pereiro (II)

2011-05-16T14:19:00.002+02:00

Como parte das actividades que se farán no noso centro co gallo do Día das Letras Galegas, un grupo de alumnos de 1º de Bacharelato recitará algúns versos de Lois Pereiro, o autor homenaxeado este ano. Iremos publicando no blog algúns dos poemas seleccionados.

DECLARACIÓN

Amarte, vida, amarte case sempre,

inda que sexas dura e leves entremedias

piedade e odio intermitentemente.

Procedencia da imaxe

Es ti a que sempre educas e aceleras

a doenza letal dos que non se resignan

a ignorar como es en realidade:

somentes un traxecto

cómodo e aldraxante cara á morte,

un tránsito inútil e innecesario.

Pero a ignorancia salva ós que non quere

arriscarse e perderte tan axiña

a cambio da renuncia a profanarte.

E aqueles dentes que perdín

precisaríaos agora para defender

as conviccións nas que me reafirmo.

Solidario e amable, se é posible,

ou lobo estepario no desterro,

contemplarei o círculo insurxente

coas balas do desexo.

Coop

2011-05-13T23:19:00.003+02:00

Tal día coma hoxe, hai 50 anos, deixábanos Gary Cooper, un dos grandes actores americanos que, en palabras de Ángel Zúñiga (1949), recollidas por Terenci Moix en Os meus inmortais do cinema "foi un milagre da fotoxenia. Nunca precisou interpretar no sentido literal da palabra. Déixase sorprender pola cobiza da cámara".

Da súa extensa filmografía gustariame destacar Juan Nadie (1941), Bola de fuego (1941), nas dúas películas formaba parella con Barbara Stanwych, La gran prueba (1956) e Só ante o perigo (1952), pola que obtería o seu segundo Oscar.

Unha bonita historia

2011-05-11T15:43:00.003+02:00

Paulo Rodríguez Díaz envianos esta historia sobre a cor dos ollos, no contexto do Día das Letras Galegas. Dende aquí queremos agradecerlle esta colaboración, que non vai ser a única.

POR QUE CADA PERSOA TEN UNHA COR DE OLLOS DIFERENTE?

Esta pregunta faciama eu, ata que un día pola casa, no sótano atopei un libro e alí ponía que " o mesmo deus, o que inventou os homes e as mulleres era pintor. Chamábase Bonifacio. Él pintoulle a cada un e cada unha unha cor diferente de ollos pero só lle quedaban tres pinturas que eran o azul do mar, o marrón da terra e o verde das árbores".

Procedencia da imaxe

Ao seguinte día, baixei de novo aosótano e retomei a lectura pero esta vez había outro capítulo,e poñía: " os ollos negros creáronse a través da escuridade e os grises a partir da luz e da escuridade".

Tamén había un terceiro capítulo e contábanos " que cadaquen foise para un sitio, os dos ollos verdes marcharon para os montes, as selvas e outros lugares onde había máis vexetación. Os homes e as mulleres dos ollos azuís foron para os ríos e as costas do mar chegando aos cantís. Os dos ollos marróns foron para as hortas sen cultivar. Os dos ollos negros viviron nas covas escuras e por último, os dos ollos grises miraban as eclipses e tiñan os ollos abertos unha parte do día e unha parte da noite".

Agora xa sabedes o que pasou cos ollos pero non creades que esto remata aquí. Na seguinte historia contareivos por que uns son altos e outros baixos. Isto xa é outro conto.

Ex Libris (II)

2011-05-10T22:05:00.002+02:00

Para celebrar o Día do Libro e, tal e como comentamos no blog, fixemos unha pequena exposición de Ex Libris no noso centro. Engadimos tamén as recomendacións de lectura que nos chegaron dende o Departamento de Inglés.

Agradecemos a todos a participación na actividade.

Esta mesma semana saberase quen foi o gañador do concurso (o xurado xa está deliberando...)

Ex Libris on PhotoPeach

Arquitectura escrita

2011-05-03T15:37:00.005+02:00

Este é o título dunha exposición que podemos visitar na Fundación Seoane en A Coruña ata o vindeiro 10 de xullo. Nela podemos contemplar gravados, debuxos e maquetas de espazos literarios de obras dos séculos XVIII, XIX e XX, como por exemplo a correspondente á Biblioteca de Babel (Borges), entre moitas outras.

Jorge Luis Borges: La Biblioteca de Babel (detalle). Gregorio Fernández Cañete, Fabio Verber. ETSAG.

Un escritor comprometido

2011-05-01T10:53:00.003+02:00

Aos 99 anos ven de deixarnos o escritor arxentino Ernesto Sábato , un home comprometido que non dubidou en denunciar o horror da dictadura arxentina e as súas consecuencias en moitas das súas obras.

Lembramos aquí un fragmento de El túnel (1948).

Procedencia da imaxe

"En el Salón de Primavera de 1946 presenté un cuadro llamado Maternidad. Era por el estilo de muchos otros anteriores: como dicen los críticos en su insoportable dialecto, era sólido, estaba bien arquitecturado. Tenía, en fin, los atributos que esos charlatanes encontraban siempre en mis telas, incluyendo "cierta cosa profundamente intelectual". Pero arriba, a la izquierda, a través de una ventanita, se veía una escena pequeña y remota: una playa solitaria y una mujer que miraba el mar. Era una mujer que miraba como esperando algo, quizá algún llamado apagado y distante. La escena sugería, en mi opinión, una soledad ansiosa y absoluta". (Páx.64-65, Ed.Cátedra, 1986).

Érase unha vez

2011-04-27T18:17:00.002+02:00

...unha nena solitaria á que lle gustaban as historias. No seu cuarto escribía para despois ler os textos a todo aquel que quixera escoitalos. Ela sentíase feliz naquel mundo tecido con palabras e tenrura. Alí estaba o boneco Gorogó, ben atento, para non perderse nada, e ela disfrutaba con cada momento.

Pouco a pouco, foron pasando os anos e as súas historias chegaron a máis xente e foron recoñecidas como merecían.

Hoxe, aquela nena, que ven de cumplir 85 anos, recibiu o Premio Cervantes, e lembrounos a todos que "na literatura, coma na vida, éntrase con dor e bágoas" e tamén que "o que non inventa, non vive", mentres un auditorio escoitaba en silencio as súas palabras.

Grazas, Ana Mª, por tantos momentos nos que ti tamén fuches para nós o faro das nosas vidas.

Centenario de Álvaro Cunqueiro

2011-04-22T23:35:00.002+02:00

No Día do Libro queremos lembrar a Álvaro Cunqueiro , no seu Centenario.
Centenario de Álvaro Cunqueiro on PhotoPeach

La gaviota

2011-04-21T19:48:00.003+02:00

" El beso es un hecho y podría ser uno de los tantos que, propiciados por un momento especial, intercambian hombres y mujeres millones de veces; un beso, porque en el fondo de la vida humana está el beso; un beso, porque sólo a través del beso los cuerpos pueden exteriorizar lo que persiguen a lo largo de la vida; un beso, porque entre hombre y mujer sobran las palabras". (Páx. 107)

Sempre nos sorprende Sándor Márai. Neste caso a historia vivida ao longo dunha noite e protagonizada por dous personaxes moi diferentes entre si fainos pensar. El é un home xa maduro que vive para o seu traballo e ela ( Aino Laine, a única onda) é unha muller xoven e culta que entra en contacto con el e que lle lembra aspectos dunha relación anterior que foi moi importante na súa vida.

É unha obra chea de reflexións que pode resultar lenta nalgúns momentos, polas lembranzas dos seus protagonistas, pero da que, seguro,disfrutaremos.

Procedencia da imaxe

Cambios de mobiliario

2011-04-18T10:16:00.002+02:00

Dende principios de curso fomos facendo unha serie de cambios de mobiliario na nosa biblioteca que agora amosamos aquí cunha pequena montaxe. Todos eles tentaban acadar o mesmo obxectivo: mellorar a distribución do espazo e tentar facer un lugar maís acolledor que invitase á lectura e ás diferentes actividades plantexadas dende a biblioteca.

Cambios de mobiliario on PhotoPeach

Letras Galegas 2011: Lois Pereiro

2011-04-09T15:53:00.003+02:00

Procedencia da imaxe

Tristemente convivo coa túa ausencia

sobrevivo á distancia que nos nega

mentres bordeo a fronteira entre dous mundos

sen decidir cal deles pode darme

a calma que me esixo para amarte

sen sufrir pola túa indiferencia

a miña retirada preventiva

dunha batalla que xa sei perdida

resolto a non entrar xamais en ti

pero non á tortura de evitarte.

Poesía última de amor e enfermidade (1992-1995)

Madame Bovary

2011-04-07T22:36:00.002+02:00

"Eran los comienzos del mes de octubre. Había un poco de nieve sobre la campiña. La bruma se estiraba allá en el límite del horizonte, contorneando las colinas, en otros puntos se despedazaba y ascendía en jirones hasta perderse. En algunos trechos las nubes se apartaban heridas por un rayo de sol, y por entre ellas se veían allá abajo los tejados de Yonville, las huertas junta al río, los corrales, las paredes de las casas y la torre de la iglesia, con su campanario. Emma entornaba los ojos para ver si reconocía, entre aquéllas, su casa, y nunca le había parecido tan pequeño aquel pueblo miserable donde vivía". (Pág. 187)

Madame Bovary de Gustave Flaubert, Ed.Orbis-Fabbri, Barcelona, 1990.

La Regenta

2011-04-03T21:44:00.004+02:00

"Cada cual ofreció traer a quien pudiera.

Don Víctor, a quien otra pulla de Foja había picado mucho, no pudo menos de decir:

- Yo, señores...respondo de traer a mi mujer. Ésa no baila pero hace bulto.

- ¡Oh, gran adquisición!-dijo un socio-;si doña Ana viene, será un gran ejemplo, porque ella, hace tanto tiempo retirada...¡Oh!, será un gran ejemplo.

- Efectivamente. Que se corra que viene la Regenta y se llenará esto con lo mejorcito.

- Señor Quintanar -dijo el ex alcalde-, se le declara a usted benemérito del Casino..., si consigue usted traer a su señora la Regenta.

- ¡Pues sí señor que vendrá...! En mi casa, señor Foja, una ligera insinuación mía es un decreto sancionado..." (Pág. 554).

Leopoldo Alas, Clarín La Regenta, El País, Clásicos Españoles nº30, Madrid, 2005.

Facemos balance (IV)

2011-03-30T10:59:00.003+02:00

Procedencia da imaxe

Estos son os datos estatísticos da nosa biblioteca correspondentes ao segundo trimestre, tal e como constan no seu ordenador principal:

- 907 libro

- 212 DVD

- 56 CD

- 8 Libro DVD

- 8 Vídeo

- 6 Xogo de ordenador

Por cursos, aparece en primeiro lugar 1ºde ESO (639), despois temos a 3ºde ESO (116), 4º de ESO (98), 2º de ESO (59), 1º de BAC (52), 2º de BAC (31), Adultos Mod III (7), Ciclo Medio (1).

En canto aos títulos máis prestados, podemos citar, entre outros, aos seguintes: O escaravello de ouro e outros contos, Charlie e a fábrica de chocolate, Fume, Las troyanas, The phantom of the opera, Seda, Metamorfosis, La leyenda del segundo féretro, Bola de sebo y otros relatos, Poesía Galega ...

Ex Libris

2011-03-28T16:28:00.004+02:00

A piques de entrar no Mes do Libro estamos xa traballando sobre o que será a base dunha exposición coa que queremos contribuir a fomentar a lectura entre o noso alumnado. O tema fundamental serán os Ex Libris. Tal e como aparece recollido no Gran Dicionario Xerais da Lingua trátase dunha etiqueta, xeralmente con motivos ornamentais, que se coloca na tapa dun libro e na que se indica o nome do dono ou da biblioteca á que pertence (páx.1040).

A continuación mostramos algún exemplo:

Procedencia da imaxe

Calamus e a muller

2011-03-25T20:54:00.003+01:00

Procedencia da imaxe

A nova proposta de Calamus para este mes de marzo é a obra de Fina Casalderrey Xela volveuse vampira!!

La Ilustración

2011-03-22T20:35:00.002+01:00

Ahora que estamos viendo en el aula La Ilustración planteamos una serie de cuestiones relativas al panorama literario de la época:

.1.- ¿Cuál es la moraleja de la fábula que lleva por título Los dos amigos y el oso? ¿Quién la escribió?

.2.- Señala qué personaje es el emisor del siguiente fragmento, así como el autor del mismo y la obra a la que pertenece: "¿Quién creyera que la lengua, tenida universalmente por la más hermosa de todas las vivas dos siglos ha, sea hoy una de las menos apreciables?"

.3.- ¿Quién pronunció el siguiente discurso?¿En qué lugar? : "[...] Mas no porque las ciencias sean el primero, deben ser el único objeto de vuestro estudio; el de las buenas letras será para vosotros no menos útil, y aun me atrevo a decir no menos necesario".

Chegou a Primavera

2011-03-20T23:51:00.002+01:00

Acabamos de estrear nova estación do ano e decidimos facelo cunha pequena montaxe, lembrando algunhas das moitas manifestacións artísticas que teñen á Primavera como tema principal. Quero agradecerlle especialmente á miña irmá as fotografías proporcionadas para este traballo.

Chegou a Primavera on PhotoPeach

Gabriel Celaya

2011-03-18T10:11:00.004+01:00

Procedencia da imaxe

Hoxe cúmprense cen anos do nacemento de Gabriel Celaya (1911-1991), un dos grandes representantes da Poesía social dos anos cincuenta. Pensamos que reler os seus versos é a mellor homenaxe á súa figura.

Libro, un encuentro

2011-03-14T15:12:00.006+01:00

Procedencia da imaxe

"Mil sensaciones olvidadas de diecisiete años atrás volvieron a mí aquella noche. Y ese es otro de los aspectos maravillosos del libro: guarda, asegura lo que somos cuando nos relacionamos con él; y entonces, pasados los años, podemos revisitar, reevaluar, revivir nuestra propia vida, volviendo a los libros con los cuales tuvimos una historia de amor".

(Páx.51)

Ana Karenina

2011-03-13T00:29:00.002+01:00

"Ana sonreía y le transmitía su sonrisa a Vronsky. Si se quedaba pensativa, él se ponía serio. Una fuerza sobrenatural atraía los ojos de Kitty sobre Ana. Estaba encantadora con su vestido negro tan sencillo, eran bellos sus torneados brazos adornados de pulseras, bello su cuello firme, en el que lucía un hilo de perlas; encantadores los graciosos movimientos de sus piececitos y de sus manos, y encantador su bello rostro animado; pero había algo terrible y cruel en su encanto.

Kitty la miraba más embelesada que antes y sufría cada vez más. Se sentía anonadada, y su expresión lo demostraba".

L. Tolstoi, Ana Karenina.

Para todas as mulleres

2011-03-06T11:53:00.001+01:00

Tarde es, amor

2011-03-05T13:07:00.002+01:00

" VOLVÍ la frente:estabas. Estuviste

esperándome siempre.

Detrás de una palabra

maravillosa, siempre.

Abres y cierras, suave, el cielo.

Como esperándote, amanece.

Cedes la luz, mueves la brisa

de los atardeceres.

Volví la vida; vi que estabas

tejiendo, destejiendo siempre.

Silenciosa, tejiendo

( tarde es, Amor, ya tarde y peligroso )

y destejiendo nieve...

Blas de Otero, Ancia

Homenaxe á muller traballadora

2011-03-03T15:38:00.000+01:00

Crónica de una muerte anunciada

2011-03-01T11:19:00.003+01:00

En estos momentos estamos leyendo en el aula la Crónica de una muerte anunciada de Gabriel García Márquez , por este motivo vamos a plantear una serie de cuestiones a nuestros alumnos de 2º de Bachillerato.

.1.- ¿ A qué afamada intérprete de sueños había que contárselos en ayunas?

.2.- ¿Quién le vende la casa a Bayardo San Román?

.3.- ¿Quién aprendió de su padre "el dominio de las armas de fuego, el amor por los caballos y la maestranza de las aves de presa altas"?

Procedencia de la imagen

Chico y Rita

2011-02-26T12:41:00.003+01:00

Ven de acadar o premio á mellor película de animación na última edición dos Premios Goya, este traballo conxunto entre Javier Mariscal e Fernando Trueba.

Día de Rosalía de Castro

2011-02-24T10:00:00.002+01:00

Procedencia da imaxe

Cando penso que te fuches,
negra sombra que me asombras,
ó pé dos meus cabezales
tornas facéndome mofa.

Cando maxino que es ida,
no mesmo sol te me amostras,
i eres a estrela que brila,
i eres o vento que zoa.

Si cantan, es ti que cantas,
si choran, es ti que choras,
i es o marmurio do río
i es a noite i es a aurora.

En todo estás e ti es todo,
pra min i en min mesma moras,
nin me abandonarás nunca,
sombra que sempre me asombras.

De Follas Novas (1880).

Día Internacional da Lingua Materna

2011-02-21T22:39:00.004+01:00

Dende o 21 de febreiro de 1952 celébrase o Día Internacional da Lingua Materna, coincidindo coa demanda dun grupo de estudantes en Bangladesh que reclamaba que a súa lingua materna, o Bangla, fose recoñecida como lingua oficial.

Para lembrar a importancia desta data, Manuel Bermúdez Blanco, do Equipo de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago, fainos chegar un vídeo que queremos compartir con todos. Aproveitamos tamén a ocasión para agradecerlle o seu traballo.

Sabiades que cada dúas semanas desaparece unha lingua?

84,Charing Cross Road

2011-02-20T20:04:00.002+01:00

"Señores:

Su anuncio publicado en la Saturday Review of Literature dice que están ustedes especializados en libros agotados. La expresión libreros anticuarios me asusta un poco. Porque asocio antiguo a caro. Digamos que soy una escritora pobre amante de los libros antiguos". (Páx. 9)

Así comeza 84, Charing Cross Road de Helene Hanff, unha obra na que a protagonista, que reside en Estados Unidos, intercambia cartas con Marks & Co., unha librería de Londres e vai creando co paso do tempo unha relación especial con Frank Doel.

Pódese dicir que o xénero epistolar tece neste caso un vínculo especial cos libros e a lectura e achega a súa protagonista a toda unha serie de personaxes que chegan a ser fundamentais na súa vida. Unha boa lectura, sen dúbida.

Título: 84, Charing Cross Road.
Autora: Helen Hanff.
Editorial Anagrama, 126 páxinas.

O mundo do Teatro (V) : Castelao e o amor

2011-02-14T22:38:00.003+01:00

No Día de San Valentín estreamos a obra Os vellos non deben de namorarse de Castelao. Dende aquí queremos felicitar aos alumnos polo seu traballo, tendo en conta que non houbo moito tempo para os ensaios, ao Departamento de Galego, pola súa implicación na actividade, ao de Plástica e Clásicas, polo decorado, e á Secretaría e ao Departamento de Filosofía pola axuda prestada na gravación e edición deste vídeo. Moitas grazas a todos!

Sabrina et La vie en rose

2011-02-13T19:34:00.002+01:00

O mundo do Teatro (IV) : Castelao e o amor

2011-02-08T22:29:00.004+01:00

Para conmemorar o Día de San Valentín , o Departamento de Galego e a Biblioteca, decidimos preparar unha pequena representación teatral da obra de Castelao Os vellos non deben de namorarse, así que estamos cos preparativos antes da estrea

(a vindeira semana).

Procedencia da imaxe

E sentín a chuvia

2011-02-07T16:22:00.003+01:00

"Conmigo amabas ese espacio

que sobrevive ó tempo

a aurora e os acenos das aves

que sinalan outonos no misterio dos ciclos

celestes

nas rexións esvaídas polo inverno

no norte e as camelias

Amábamos as nubes fuxitivas

que delatan a chuvia e o mar que se confunde coa esperanza

cando chega o verán daquela infancia fascinada

Amábamos tamén

a primavera

As prímulas

As lilas

As pálidas anémonas de floración temprana

coma as fontes

E sobre todo amabas as violetas..."

Procedencia da imaxe

Luz Pozo Garza, Prometo a flor de loto (1992).

Las perfecciones provisionales

2011-02-04T23:48:00.003+01:00

"El mundo era un burbujeo de infinitas posibilidades en aquel inesperado y templado febrero romano. Yo oscilaba entre los nunca más de mi vida de adolescente y los todavía no de mi vida de adulto. Era una franja delgada, eufórica y provisional. Pero era hermoso saberse en aquella franja. Sólo lo que es provisional es perfecto". (Páx.19).

Procedencia da imaxe

A obra comeza cunha chamada telefónica e Guido Guerrieri, avogado prestixioso afincado en Bari, que ven de instalarse no seu novo bufete, nunca imaxinou que se vería inmerso nun caso coma este: a desaparición dunha rapaza. Sen embargo, decide aceptar o encargo (revisar o traballo previo) por se houbera algún cabo solto do que tirar e aportar algo de luz neste misterio.Guido mostra aquí a súa faceta máis humana. Ve o sufrimento indescriptible da familia, rememora outros momentos da súa vida, achégase a outros persoaxes deixando que falen e expresen os seus sentimentos...É un home extremadamente educado que moi raramente perde as formas e as experiencias vividas ensináronlle a saber cando é mellor calar.

A lectura non resulta aburrida en ningún momento e os procesos xurídicos descríbense dun xeito ameno. Unha lectura moi recomendable.

Título: Las perfecciones provisionales.
Autor: Gianrico Carofiglio.
Editorial La Esfera de los libros, 293 páxinas.

Calamus e o amor

2011-02-02T21:03:00.003+01:00

Calamus continúa co seu percorrido temático. Esta vez e, tendo en conta que o día 14 de febreiro celébrase San Valentín, pareceunos axeitado tratar o tema do amor. A obra proposta é O único que queda é o amor de Agustín Fernández Paz. O libro está ilustrado por Pablo Auladell.

Procedencia da imaxe

Los escarabajos vuelan al atardecer

2011-02-01T15:39:00.004+01:00

Esperanza Rodríguez de 3º ESO-A, lectora do mes de decembro, fainos a seguinte recomendación de lectura:

"Este libro cuenta la historia de tres chicos que durante el verano tienen que encargarse de cuidar las plantas de una mansión, pero no tardan en darse cuenta de que la mansión tenía algo especial. Se ven envueltos en enigmas y misterios relacionados con una historia de amor marcada por la tragedia. A todo esto también se le añaden otras cosas misteriosas que los chicos tendrán que resolver.

Procedencia da imaxe

Esta novela tiene algo que te engancha desde la primera página y mantiene el suspense intacto hasta el final. Además tiene amor de por medio.

Yo la recomiendo porque en verdad sorprende".

Contribuindo coa Paz

2011-01-28T22:04:00.003+01:00

O vindeiro 30 de xaneiro celébrase o Día da Paz. Todos os anos procuramos dende a Biblioteca implicar a alumnos e profesores nas actividades que deseñamos. Nesta ocasión queremos agradecer moi especialmente ao Departamento de Galego a axuda proporcionada así como a todos aqueles alumnos que colaboraron cos seus debuxos. A semana que ven engadiremos algún traballo máis.

Contribuindo coa Paz on PhotoPeach

La casa de Bernarda Alba

2011-01-27T22:02:00.004+01:00

Procedencia de la imagen

"BERNARDA.(A la criada). ¡Silencio!

CRIADA. (Llorando.) ¡Bernarda!

BERNARDA. Menos gritos y más obras. Debías haber procurado que todo esto estuviera más limpio para recibir al duelo. Vete. No es éste tu lugar. (La CRIADA se va sollozando) Los pobres son como los animales. Parece como si estuvieran hechos de otras sustancias".

Acto Primero

. ¿Cómo y por qué han castigado los hombres del pueblo a Paca la Roseta y a su esposo?

. ¿Qué opinan Magdalena y Amelia de la maternidad?

. ¿Quién era María Josefa? ¿Qué le sucedía?

Toda mi infancia

2011-01-26T22:18:00.003+01:00

"Toda mi infancia es pueblo. Pastores, campos, cielo, soledad. Sencillez, en suma".

Federico García Lorca

Procedencia de la imagen

A non violencia tamén se aprende

2011-01-25T18:06:00.001+01:00

A actualidade de China

2011-01-20T15:05:00.005+01:00

Andrea, a Xefa de Estudos do noso centro, fainos a seguinte recomendación de lectura:

Procedencia da imaxe

"O meu pai sempre dicía que o día no que o chineses acadaran un nivel de vida similar ao que disfrutamos nos países desenvolvidos, o mundo non sería viable. Ao dicilo, referíase aos dous problemas que él, chegado o caso, consideraba irresolubles: o da enerxía e o do mantemento do medio. Lúcidamente, poñia o dedo na chaga porque o reto que temos por diante é como conxugar o desenvolvemento co coidado medioambiental nun contexto mundial de explosión demográfica e de recursos escasos. Destes aspectos e doutros moitos (a enorme porcentaxe de poboación agraria e a dificultade de realizar o tránsito dunha economía aínda fundamentalmente centrada no sector primario a outra con predominio dos sectores secundario e terciario; os problemas derivados da escaseza de auga; o proceso de liberación individual que, progresivamente rompe co férreo control que o Estado exerce sobre a poboación; a cada vez máis profunda brecha entre ricos e pobres, entre campo e cidade, que ameaza a estabilidade da sociedade china; a corrupción xeneralizada da burocracia; a pegada deixada polo confucianismo; as aportacións do maoismo e os tráxicos erros das políticas maoistas de “ O gran salto adiante” e a Revolución cultural”… ) trata o interesantisimo libro que vos propoño nesta ocasión “La actualidad de China”. O autor, Rafael Poch-de-Feliu , foi durante seis anos corresponsal de “La Vanguardia” en Pekin e parece coñecer moi ben China, polo menos tanto como para que a lectura do libro resulte apaixonante para lectores que, coma min, saben ben pouco de China aparte de que é unha potencia emerxente, que mestura estrañamente a economía de mercado coa dictadura política comunista e que ameaza a hexemonía occidental dado o seu tamano, poboación e poderío económico.

Mención aparte merecen os capítulos dedicados aos países veciños: Laos, Vietnam, Camboia, Corea, Xapón, Mongolia, Rusia…Un mundo por descubrir…e moitas viaxes por realizar. Que así sexa!"

Unha estrela no vento

2011-01-19T11:12:00.005+01:00

Aitana de 3º ESO B fainos a seguinte recomendación de lectura:

"Miguel Foz recibe unha boa malleira polo que el e os seus amigos deciden vingarse. Os mozos que frecuentan a Lagoa prepáranse para un enfrontamento

que será moi diferente do que eles esperan.

Miguel está farto do seu pai, da súa profesora de literatura, da xente que o rodea. Sinte que é diferente a todos, menos do seu irmán Abel , alguén moi especial ao que está unido de verdade, e de Reina, unha moza xitana coa que arenderá o que é o amor. A

minusvalía de Abel e a raza de reina ensinaranlle a vivir dun xeito distinto.

Debes lelo porque é un libro que relata moi ben os conflictos entre as bandas e a desigualdade de xénero e de raza".

Procedencia da imaxe

Un heroe singular

2011-01-14T16:22:00.006+01:00

Diego fainos a seguinte recomendación de lectura:

"Los libros del Capitán Calzoncillos tratan de ese superhéroe. Su verdadero nombre es señor Carrasquilla y es el director de una escuela. Es muy malo.

A ese colegio van dos niños llamados Jorge y Berto. Son muy bromistas y para que el señor Carrasquilla se olvide de los enfados transformándose ellos tienen el Hipno-Anillo Tridimensional.

Son muy divertidos y yo, como seguidor, los recomiendo. Leí Las aventuras del Capitán Calzoncillos y El Capitán Calzoncillos y la furia de la Supermujer Macroelástica. En este último también transforman a la profesora, que es la Supermujer Macroelástica.

Procedencia da imaxe

Título: Las aventuras del Capitán Calzoncillos/ *El capitán Calzoncillos y la furia de la Supermujer Macroelástica.
Autor: Dav Pilkey.
Editorial SM, 127 páx./ *175 páx.

Calamus e a Paz

2011-01-11T21:05:00.004+01:00

O vindeiro 30 de xaneiro celébrase o Día da Paz. Por este motivo decidimos dende o noso club de lectura traballar esta temática. Imos facer unha selección de poemas sobre a Paz que iremos comentando ao longo do mes.

Procedencia da imaxe

Título: Apasionamento

Autora: Leena GOLNIK

El español de América

2011-01-10T23:26:00.002+01:00

Comenzamos el segundo trimestre con El español de América. Para ir familiarizándonos con sus características lingüísticas, sobre todo del nivel fónico y léxico, utilizamos un vídeo de corta duración, proveniente de la TV pública argentina.

Donde nadie te encuentre

2011-01-07T15:30:00.003+01:00

A escritora Alicia Giménez Bartlett (Almansa ,1951) ven de obter o LXVII Premio Nadal pola súa novela Donde nadie te encuentre. Na obra, baseada en feitos reais, cóntasenos a historia dunha muller alcumada "A Pastora" que pelexou cos maquis.

No seguinte vídeo a autora proporciona máis información e expresa a súa ledicia polo galardón obtido.

. Fonte consultada: http://www.rtve.es/

Alicia Giménez: ’Me hace mucha ilusión haber ganado este premio’