17/5/11

Letras Galegas 2011: Lois Pereiro (III)


ACRÓSTICO

Somentes
intentaba conseguir
deixar na terra
algo de min que me sobrevivira

sabendo que debería ter sabido
impedirme a min mesmo
descubrir que só fixen un interludio
atroz entre dous muros de silencio


só puiden evitar vivindo á sombra
inocularlle para sempre a quen amaba
doses letais do amor que envelenaba
a súa alma cunha dor eterna

substituindo o desexo polo exilio
iniciei a viaxe sen retorno
deixándome levar sen resistencia
ó fondo dunha interna
aniquilación chea de nostalxia.

LinkWithin